(پرهيزكاران) آنانند كه مى‌گويند پروردگارا البته ما ايمان آورده‌ايم پس بيامرز براى ما گناهانمان را و نگهدار ما را از عذاب آتش دوزخ (آن مردان پرهيزكار) (١٦)
شكيبايان و راستگويان و فرمانبرداران و انفاق كنندگان (از مال حلال خود) و آمرزش خواهان در سحرگاهانند (و شب زنده دارانند) (١٧)
گواهى داد خدا آنكه نيست هيچ معبود بسزائى جز او و فرشتگان و صاحبان دانش نيز (به يگانگى او گواهى مى‌دهند) در حالى كه خدا قائم بعدل است نيست هيچ معبود بسزائى مگر او كه غالب و درست كردار است (١٨)
دين نزد خدا تنها اسلام است (يعنى تسليم شدن به دستورات الهى) و اختلاف نكردند آنان كه داده‌اند بديشان كتاب (تورات و انجيل در حقانيت نبوت محمد ص) مگر از پس آن كه آمد بسويشان دانش براى رشگى ميان ايشانست و هر كس كافر شود به نشانه‌ها (و حجتهاى) خداوند البته خدا زود حساب كننده است (١٩)
پس اگر (ترسايان در باره دين) محاجه كنند با تو پس (اى پيمبر) بگو تسليم كردم روى خودم را براى خدا و هر كه را پيروى كرد مرا و بگو به آنان كه داده به آنها كتاب و به بيسوادان آيا اسلام آورديد پس اگر مسلمان شدند حقا هدايت يافتند و اگر (از اسلام) روى گرداندند (ترا چه زيان) فقط بعهده تو پيغام رسانيدن است و خدا بيناست بحال بندگان (از رفتار و كردارشان) (٢٠)
براستى آنانكه كافر مى‌شوند به آيات (قرآن و معجزات محمد رسول) خدا و همى‌كشتند پيامبران را بناحق و نيز بقتل مى‌رساندند كسانى را (بجرم اين) كه امر مى‌كردند بدادگرى (و درستى) از مردمان (كه مرتبه نبوت نرسيده بودند) پس مژده ده آنها را به شكنجه‌اى دردناك (٢١)
آنگروه (كه ذكرشان برفت) كسانى هستند كه تباه (و نابود) گشت كارهاى (نيك) ايشان در اين سراى و آن سراى ديگر (و پاداش داده نشود) و نيست ايشان را هيچ يارى دهنده‌اى (٢٢)