البته خدا در مى‌آورد آنان را كه ايمان آورده‌اند و كردند كارهاى شايسته به بوستانهائى كه مى‌رود از زير (قصرها و درختان) آن جويهاى آب و آنانكه كافر شده‌اند برخوردارى يابند (بمتاع دنيا) و بخورند همانگونه كه مى‌خورند چهارپايان و آتش دوزخ جايگاهى است براى ايشان (١٢)
چه بسا مردم شهرى كه مردمش سختتر بودند از نظر نيرو از مردم شهر تو (مكه) كه بيرون كردند تو را نابودشان كرديم پس هيچ يارى دهنده‌اى نبود ايشان را (١٣)
آيا كسى كه باشد بر حجتى روشن از جانب پروردگار خود همچون كسى است كه آراسته شده براى او بدى كردارش و پيروى كردند آرزوهاى خود را (١٤)
صفت بهشتى كه وعده داده‌اند به پرهيزكاران اين است كه در آنها جويهائيست از آب كه (رنگ و بوى و طعم آن) تغيير نپذيرد و جويهائى از شير كه تغيير نيافته مزه آن و جويهائيست از مى كه گواراست آشامندگان را و جويهائيست از عسل تصفيه شده و براى ايشان است در بهشت از همه ميوه‌ها و آمرزشى از جانب پروردگارشان نيز (آيا چنين كسى) مانند كسى است كه او هميشه مى‌ماند در آتش دوزخ و آب داده شوند آبى جوشان و پاره پاره كند روده‌هاى ايشان را (١٥)
و برخى از منافقان كسانى‌اند كه گوش فرا دهند به سخنانت تا آنگه كه بيرون روند از نزد تو گويند (از روى استهزاء) به آنانكه دانش داده‌اند چه گفت محمد اكنون (يعنى سخنان او را ما نمى‌فهميم) آن گروه آنانند كه مهر نهاده است خدا (بعنوان مجازات) بر دلهاى ايشان و پيروى كرده‌اند هوسهاى خود را (١٦)
و آنانكه راه بحق يافته‌اند افزون مى‌كند خدا هدايتشان را و مى‌دهد بديشان پرهيزكارى ايشان را (١٧)
پس منافقان انتظار نمى‌كشند مگر رستاخيز را كه بيايد بديشان ناگهان حقا كه آمده است علامتهاى آن پس از كجا باشد ايشان را آنگه كه رستاخيز بيايد بديشان پند گرفتنشان را (١٨)
پس بدان آنكه نيست هيچ معبود بسزا مگر خداى و آمرزش خواه براى گناه خود (در اينجا سخن بسيار است) و براى مردان مؤمن و آنان با ايمان و خدا مى‌داند جاى گرديدن شما را و آرامگاه شما را (تمام حالات شما را مى‌داند) (١٩)