و خواهى ديد ستمگران را كه عرضه شوند بر آتش در حاليكه فروتن باشند از خوارى (به سوى آتش) مى‌نگرند از گوشه چشم پنهانى و گويند آنانكه ايمان آورده‌اند بيگمان زيانكاران آنانند كه زيان كردند بخويشتن و به خاندان خود در روز رستاخيز آگاه باشيد بيگمان ستمكاران در شكنجه‌اى پيوسته‌اند (٤٥)
و نيست كافران را هيچ دوستانى (كه به هنگام عذاب) ياريشان كند جز خداى و هر كه را گمراه كند خدا (به عنوان مجازات) نيست او را هيچ راهى (به سوى بهشت) (٤٦)
اجابت كنيد پروردگار خويش را پيش از آنكه بيايد روزى كه نيست باز گردانيدن آنرا از جانب خدا نيست شما را هيچ پناهى در آن روز و نيست شما را هيچ انكارى (در آنچه كرديد) (٤٧)
و اگر (از ايمان) روى بگردانند نفرستاديم ترا برايشان نگهبان نيست بعهده تو مگر رسانيدن پيام و البته ما آن هنگام كه بچشانيم آدمى را از جانب خود رحمتى (تندرستى و توانگرى) شادى كند بدان و اگر برسد بديشان بدى (محنت و بيمارى) بسزاى آن گناهانى كه پيش فرستاده دستهاى ايشان بيگمان آدمى ناسپاس است (٤٨)
تنها از آن خداست پادشاهى آسمانها و زمين مى‌آفريند هر چه را كه خواهد مى‌بخشد به هر كه خواهد دختر و مى‌بخشد بهر كه خواهد پسر (٤٩)
يا گرد آورد خدا براى ايشان پسر و دختر را (هم پسر دهد هم دختر) و مى‌گرداند هر كه را خواهد نازا زيرا خدا دانا و تواناست (٥٠)
و نشايد (و نسزد) آدمى را كه سخن گويد با وى خدا مگر بوحى يا از پس پرده‌اى يا آنكه مى‌فرستد خدا رسولى را پس وى (به آن پيامبر) وحى مى‌كند بفرمان خدا آنچه را خدا خواهد زيرا او برتر و حكيم است (٥١)