و گويند دوزخيان بپوست اندامشان (جوارحشان) چرا گواهى داديد بزيان ما گويند به سخن در آورد ما را خدائى كه به سخن در آورده هر چيزى را و حال آنكه او آفريد شما را نخستين بار و به سوى او باز گردانيده خواهيد شد (٢١)
و شما (به هنگام گناه) خود را نهان نداشتيد از آنكه گواهى دهند بزيان شما گوشهاى شما و نه ديدگان شما و نه اعضاى شما (چه اعتقاد بروز جزا نداشتيد) و ليكن گمان كرديد آنكه خدا نمى‌داند بسيارى از كارهائى را كه مى‌كنيد (٢٢)
و آن پندار (ناپسنديده) شما كه گمان برديد به پروردگارتان هلاك كرد شما را پس گشتيد از زيانكاران (٢٣)
پس اگر كافران (بر عقوبتها) شكيبائى نمايند آتش جايگاهست براى ايشان و اگر خوشنودى خواهند نيستند ايشان از آنانى كه خدا از آنها خوشنود باشد (٢٤)
و آماده كرديم براى ايشان همنشينانى و بياراستند ديوان براى مشركان آنچه در پيش روى ايشان و آنچه پشت سر ايشانست و حتمى شده بر ايشان كلمه عذاب در حاليكه ايشان در ملتهائى‌اند كه گذشته‌اند پيش از ايشان از ديوان و آدميان زيرا ايشان بودند زيانكار (در هر دو جهان) (٢٥)
و گفتند آنانكه كفر ورزيدند گوش فرا ندهيد باين قرآن و ياوه گويند در آن (هنگامى كه پيغمبر قرآن مى‌خواند) شايد شما غلبه كنيد (٢٦)
پس بعزتم سوگند بچشانيم آنان را كه كافر شدند عذابى سخت و البته كيفر دهيم بايشان بدترين كردارشان را كه مى‌كردند (٢٧)
اين عقوبت بدتر كيفر دشمنان خداست يعنى آتش كافران را در آتش سراى جاويد است كيفر شوند كيفر شدنى به سبب آنكه همواره آيه‌هاى ما را انكار مى‌كردند (٢٨)
و گويند (در آتش) آنانكه نگرويدند پروردگارا بنماى بما آن دو كس را كه گمراه كردند ما را (در دنيا) از ديوان و آدميان تا قرار دهيم آنها را در زير پايهاى خود تا باشند فروتر از همه فروتران (٢٩)