پس تمام كرد خلق آسمان را در حاليكه هفت آسمان بود در (مقدار) دو روز و وحى كرد در هر آسمانى (باهلش) فرمان آنرا و بياراستيم آسمان نزديكتر را بچراغها و (نگاهداشتيم آسمان را) نگاهداشتنى اين اندازه كردن خداى غالب داناست (١٢)
پس اگر كافران روى بگردانند بگو بيم كردم شما را از صاعقه‌اى (از عذابى نابود كننده) مانند صاعقه گروه عاد و ثمود آندم (١٣)
كه آمدند بسويشان پيمبرانشان از پيش روى ايشان و از پشت سرشان (از همه جهت) به آنكه نپرستيد مگر خداى را گفتند اگر مى‌خواست پروردگار ما مى‌فرستاد فرشتگان را البته ما به توحيدى كه فرستاده شده‌ايد به ابلاغ آن كافريم (١٤)
و اما گروه عاد گردنكشى كردند در سرزمين (احقاف) بناسزا و گفتند كيست سختتر از ما از نظر نيرو آيا ندانستند آنكه خدائى كه آفريد ايشان را او سختتر است از ايشان از نظر نيرو و ايشان همواره آيتهاى ما را انكار مى‌كردند (١٥)
پس فرستاديم بر ايشان بادى در نهايت سردى به آواز مهيب در روزهاى شوم تا بچشانيم بديشان عذاب رسوائى را در زندگانى دنيا و البته عذاب سراى آخرت رسوا كننده تر است و ايشان يارى داده نشوند (در آنروز بدفع عذاب) (١٦)
و اما ثمود (قوم صالح پيغمبر) پس دلالتشان كرديم (براه راست) ايشان برگزيدند نابينائى را بر راه راست پس گرفتشان صاعقه كه آن عذاب خوار كننده است بسزاى آن كارهائى كه مى‌كردند (١٧)
و برهانيديم آنان را كه ايمان آورده بودند و پيوسته (از شرك) پرهيز مى‌كردند (١٨)
و (ياد كن) روزى را كه محشور مى‌شوند دشمنان بسوى آتش پس ايشان باز داشته شوند (تا بازماندگان برسند) (١٩)
تا آنگه كه بيايند به آتش دوزخ گواهى دهند برايشان گوشهاى ايشان و ديدگانشان و پوست اندامشان به آنچه پيوسته مى‌كردند (٢٠)