ترجمه قرآن - سراج، رضا - الصفحة ٤٧٧

٤١- سورة فصلت‌
بنام خداوند بخشاينده مهربان‌
(اين كتاب) فرو فرستاده شده از خداى بخشاينده مهربان است (٢)
كتابى است كه بيان شده آيه‌هاى آن در حاليكه قرآنيست عربى براى گروهى كه مى‌دانند (٣)
در حاليكه مژده دهنده و ترساننده است پس روى گردانيدند بيشتر ايشان و ايشان نمى‌شنوند (٤)
و گفتند دلهاى ما در پرده هاست از (فهم) توحيدى كه مى‌خوانى ما را بسويش و در گوشهاى ما گرانى است و ميان ما و تو پرده‌اى است پس (بر ابطال دين ما) كار كن كه ما نيز كننده‌ايم (٥)
بگو فقط من آدمى همانند شمايم كه وحى مى‌شود به من كه معبود شما خداى يكتاست پس استقامت ورزيد در حاليكه توجه كنيد بسوى او و آمرزش خواهيد از وى و سختى عذاب براى مشركان است (٦)
آنانكه نمى‌دهند زكات را و تنها ايشان به سراى ديگر ناگرويدگانند (٧)
البته آنانكه ايمان آوردند و كردند كارهاى شايسته از آن ايشان است پاداشى بى‌پايان (يا بيشمار) (٨)
بگو آيا شما كافر مى‌شويد به آن كسى كه آفريد زمين را در (مقدار) دو روز و قرار مى‌دهيد برايش همتايانى (شريكانى) آن آفريننده پروردگار جهانيان است (٩)
و بيافريد در زمين كوه‌هاى ثابت از فراز آن و خير فراوان نهاد در زمين و تقدير كرد در زمين روزيهاى اهلش را در (تتمه) چهار روز در حاليكه آن روزيهاى اندازه شده يكسان است خواهندگان را (١٠)
پس توجه كرد به (آفريدن) آسمان در حاليكه آن دودى بود پس گفت خدا به آسمان و زمين كه هر دو بيائيد در حاليكه فرمانبردار يا ناخواه باشيد گفتند آمديم در حاليكه فرمانبرداريم (١١)