پروردگارا در آور ايشان را در بوستانهاى دائمى كه وعده دادى بايشان و هر كه كردار شايسته كرده از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان زيرا تنها تو غالب و درست كردارى (آنچه كنى بر طبق مصلحت كنى) (٨)
و نگهدار ايشان را از بديها و هر كه را نگهدارى از بديها در روز جزا حقا بخشيدى او را و اين نگاهداشت تو آن پيروزى بزرگ است (٩)
البته (در دوزخ) آنان را كه كفر ورزيدند ندا كنند كه دشمنى خدا (نسبت به شما در دنيا) بزرگتر از دشمنى شما (امروز) بخويشتن است آنگه كه خوانده شديد بسوى ايمان پس كفر ورزيديد (١٠)
ناگرويدگان گويند پروردگارا مى‌رانيدى ما را دوبار و زنده گردانيدى ما را دو بار پس اقرار كرديم به گناهان خويش آيا هست بسوى بيرون آمدن (از اين عذاب) هيچ راهى (١١)
اين عذاب شما بواسطه آنست كه هرگاه خوانده مى‌شد خدا در حاليكه يگانه است كافر مى‌شديد و اگر شرك آورده مى‌شد بخدا مى‌گرويديد پس (امروز) داورى از آن خداى برتر و بزرگتر است (١٢)
او آن خدائيست كه بنماياند به شما نشانه‌هاى خود را و فرود مى‌آورد برايتان از آسمان (اسباب) روزى را و پند نمى‌گيرد مگر كسى كه (از شرك و گناه بسوى خدا) باز گردد (١٣)
پس بخوانيد خداى را در حاليكه پاك كننده باشيد براى او پرستش را (از شرك) و اگر چه ناخوش دارند كافران (١٤)
خدا بالا برنده درجات دارنده عرش است مى‌افكند خدا وحى را از فرمان خود بر هر كه مى‌خواهد از بندگانش تا بيم كند (مردم را) از روز ملاقات (خلايق يكديگر را) (١٥)
روزى كه بندگان (از گورها بر آمده) نمايان شوند نهان نمى‌ماند بر خدا از ايشان هيچ چيزى (خدا گويد) از آن كيست پادشاهى امروز (خود در پاسخ گويد) تنها از آن خداى يگانه چيره شونده است (١٦)