٣٨- سورة ص‌
بنام خداوند بخشاينده مهربان‌
سوگند به قرآن كه مشتمل بر ذكر (توحيد و معارف حقه) است (١)
بلكه آنانكه نگرويدند در سركشى و مخالفت (با قرآن) اند (٢)
بسيارى را هلاك كرديم پيش از كفار مكه از مردم روزگار و بانگ زدند و حال آنكه نبود آن هنگام گريختن (٣)
و شگفت دارند كافران آنكه آمد بسويشان بيم كننده‌اى (پيمبرى) از جنس خودشان و گفتند كافران اين (بيم كننده) جادوگرى دروغگوست (٤)
آيا گردانيد محمد ص خدايان را خداى يكتا البته اين (كه وى گويد) چيزى بسيار عجيب است (٥)
و روان شدند بزرگان از قريش (از مجلس أبو طالب در حاليكه مى‌گفتند) آنكه برويد و صبر كنيد بر (پرستش) معبودان خود اين (مخالفت محمد ص) چيزى مطلوب است (٦)
نشنيده‌ايم اين مطلب را در ملت بازپسين نيست اين (كه وى مى‌گويد) مگر دروغى (٧)
آيا فرود آمده بر او قرآن از ميان ما (اين سخن از روى ايمان نگفتند) بلكه ايشان در گمانند از قرآن من بلكه هنوز نچشيده‌اند ايشان عذاب را (٨)
آيا نزد ايشان است گنجهاى رحمت پروردگار تو كه غالب و بس بخشنده است (٩)
آيا ايشان را است پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست (اگر چنين است) پس بالا روند راه‌ها را (كه به آسمانها مى‌روند) (١٠)
سپاهى اندكند آنجا (در بدر) شكست مى‌خورند از گروه‌هائى‌اند (كه با پيمبرانشان مجادله كردند) (١١)
پس تكذيب كردند پيش از مشركان قوم نوح و عاد و فرعون دارنده ميخها (١٢)
و قوم ثمود و قوم لوط و مردم بيشه آن گروه خربهايند (كه پيمبرانشان را تكذيب كردند و لشگر شكست خورده قريش نيز از ايشان است) (١٣)
و نبودند هيچيك از حزب شكست خورده مگر اينكه تكذيب كردند پيمبران را پس سزاوار شد عقاب من (برايشان) (١٤)
و انتظار نمى‌برند اين گروه مگر يك فرياد را كه نيست آن را هيچ بازگشتى (١٥)
و كافران (بر سبيل استهزاء) گفتند پروردگار ما بشتاب ده بما بهره ما را (از عذاب) پيش از روز حساب صبر كن (١٦)