و نشانه ديگرى براى كافران آنكه نشانيديم نژادشان را در كشتى پر (از مردم و حيوانات) (٤١)
و آفريده‌ايم براى ايشان از مانند كشتى چيزها كه (بر آن) سوار مى‌شوند (٤٢)
و اگر بخواهيم غرق سازيم اهل كشتى را پس نيست هيچ فريادرسى ايشان را و نه ايشان رها كرده شوند (٤٣)
مگر براى بخششى از ما و برخوردار كردنشان تا زمانى (كه اجلشان برسد) (٤٤)
و چون گفته شود بايشان كه بپرهيزيد از گناهانى كه در پيش شماست و از عذابى كه از پس شماست تا آنكه شما را ببخشند (٤٥)
و نيامد بسويشان هيچ نشانه‌اى از نشانه‌هاى پروردگارشان مگر آنكه پيوسته از آن روى گردان بودند (٤٦)
و آنگه كه گفته شود بايشان بدهيد (به بينوايان) از آنچه روزى شما كرده است خدا گويند آنانكه كافر شدند به آنانكه گرويدند آيا غذا دهيم كسى را كه اگر بخواهد خدا طعام مى‌دهد او را نيستند شما (اى مؤمنان) مگر در گمراهى آشكارا (٤٧)
و كافران (بر سبيل استهزاء) گويند كى خواهد بود اين وعده (رستاخيز) اگر هستيد راستگويان (٤٨)
ايشان انتظار نمى‌كشند مگر يك فريادى (دميدن در صور) كه بگيردشان در حاليكه ايشان (در آن هنگام در معامله با يكديگر) ستيزه مى‌كنند (٤٩)
پس توانائى ندارند وصيت كردن را و نه بسوى اهل خود باز گردند (٥٠)
و (بار ديگر) دميده شود در صور پس ناگهان ايشان از گورها بسوى پروردگار خويش مى شتابند (٥١)
كافران گويند واى بر ما كدام شخص برانگيخت ما را از خوابگاهمان اين است آنچه وعده كرده بود خداى بخشاينده و راست گفته بودند پيمبران (٥٢)
نبود مدت برانگيختن مگر يك فريادى پس ناگهان ايشان همگان نزد ما حاضر شدگانند (٥٣)
پس امروز ستمديده نشود هيچ كسى چيزى را و پاداش نگيرند مگر آنچه را كه پيوسته مى كرديد (٥٤)