بگو آمد حق (قرآن) و آغاز نمى‌كند باطل (چيزى را) و باز نمى‌گرداند (چيزى را) (٤٩)
بگو اگر گمراه شدم فقط گمراه مى‌شوم بزيان خويشتن و اگر راه جسته‌ام پس بخاطر آنست كه وحى مى‌فرستد بسوى من پروردگارم زيرا او شنواى نزديك است (٥٠)
و اگر ببينى هنگامى كه كافران هراسان شوند پس هيچ گريزى نيست و دستگير شوند از مكانى نزديك (٥١)
و گويند ايمان آورديم به قرآن و از كجا باشد براى ايشان فرا گرفتن ايمان از جايگاهى دور (كه آخرت است) (٥٢)
و حقا نگرويدند به قرآن پيش از اين و مى‌افكندند بگمان (عالم آخرت را) از جايگاهى دور (كه دنياست) (٥٣)
و (مرگ آمد) فاصله شد ميان ايشان و آنچه آرزو داشتند همانگونه كه رفتار شد با نظائرشان (از امتهاى پيشين) پيش از اين زيرا آنها بودند در گمانى كه (در ديگران) شبهه مى‌افكندند (٥٤)
٣٥- سورة فاطر
بنام خداوند بخشاينده مهربان‌
همه ستايش از آن خدائى است كه آفريننده آسمانها و زمين گرداننده فرشتگان را فرستادگانى داراى بالهائى دو تا دو تا سه تا سه تا چهارتا چهارتا خدا مى‌افزايد در آفرينش هر چه مى‌خواهد زيرا خدا بر همه چيز تواناست (١)
آنچه بگشايد خدا براى مردم از بخشايش (از نعمتها) پس باز گيرنده نيست آن را و آنچه خدا باز گيرد (از مردم) پس هيچ فرستنده‌اى نيست آنرا از پس گرفتنش و او غالب و درست كردار است (٢)
اى مردم ياد كنيد نعمت خدا را كه ارزانى داشته است بر شما آيا هيچ آفريننده‌اى غير خدا هست كه روزى دهد شما را از آسمان و زمين نيست هيچ معبود بسزا جز خدا پس (از راه توحيد) به كجا منصرف شده‌ايد (٣)