و (نابود كرديم) قارون و فرعون و هامان را و بعزتم سوگند كه البته آمد بسويشان موسى با حجتهاى روشن (و معجزه‌هاى هويدا) پس سركشى كردند در آن سرزمين و نبودند ايشان پيشى گيرندگان (بر حكم خدا بلكه عذاب ايشان را دريافت) (٣٩)
و هر كدام را گرفتيم بگناهش پس برخى از ايشان كسى بود كه فرستاديم بر او بادى سخت كه در او سنگريزه بود و برخى از ايشان كسى بود كه بگرفتش صيحه (بانگ آسمانى) و بعضى از ايشان كسى بود كه فرو برديم او را به زمين و برخى از ايشان كسى بود كه غرق كرديم و نبود خدا كه ستم كند بر ايشان (بدون جرم ايشان را عقوبت كند) و ليكن ايشان پيوسته بخويشتن ستم مى‌كردند (٤٠)
مثل آنانكه گرفتند جز خدا دوستان (خدايان) مانند عنكبوت است كه برگرفت (براى خود) خانه‌اى و بى‌شك سست‌ترين خانه‌ها خانه عنكبوت است (نه سقف دارد نه ديوار نه گرما باز دارد نه سرما) اگر بدانند (٤١)
البته خدا مى‌داند آنچه را مى‌خوانند (مى‌پرستند) جز خدا از هر چيزى (چون بت و ملك و آدمى) و او غالب و درست كردار است (٤٢)
و اين مثلها بيان مى‌كنيم آنها را براى مردم (تا بدين وسيله حقايق امور را دريابند) و در نمى‌يابند آن مثلها را مگر دانايان (٤٣)
آفريد خدا آسمانها و زمين را بر وجه حكمت و مصلحت البته در اين (آفريدن) نشانه‌اى است براى گرويدگان (٤٤)
بخوان اى پيامبر آنچه را وحى شده بسوى تو از قرآن و بپاى دار نماز را زيرا نماز بازمى‌دارد از كار ناشايست و ناپسند و البته ياد كردن خدا (از نهى از فحشاء و منكر) بزرگتر است و خدا مى‌داند آنچه را مى‌كنيد (٤٥)