پس برهانيديم نوح و كشتى نشينان را و گردانيديم آن واقعه را علامتى (بر صدق گفتار نوح) براى جهانيان (١٥)
و (فرستاديم) ابراهيم را آنگه كه گفت بگروه خود بپرستيد خدا را و بترسيد از (عقاب) او اين كه به شما گفتم بهتر است براى شما اگر هستيد كه بدانيد (سود و زيان خود را) (١٦)
فقط مى‌پرستيد جز خدا بتانى را و برمى‌بافيد دروغى را (كه آنها را خدا نام مى‌نهيد) البته آنانكه مى‌پرستيد بجز خدا قادر نيستند براى شما روزى دادن را پس بجوئيد نزد خدا روزى را و بپرستيد او را (به يگانگى) و سپاس گزاريد او را تنها به سوى او باز گرديده خواهيد شد (١٧)
و اگر تكذيب كنيد مرا به يقين تكذيب كردند (پيامبران را) گروه‌ها پيش از شما (چون قوم نوح و هود و صالح) و نيست بعهده پيمبر مگر رسانيدن آشكار (١٨)
آيا كافران نمى‌بينند كه چگونه آغاز مى‌كند خدا آفرينش را سپس بازگرداند آن را (از پس مرگ) البته اين (اعاده) بر خدا آسانست (١٩)
(به منكران بعث) بگو بگرديد در زمين پس بنگريد چگونه خدا آغاز كرد آفرينش را (جهان و جهانيان را آفريد) پس پديد آورد خدا پيدايش بازپسين را زيرا خدا بر همه چيز تواناست (چه قدرت پروردگار محدود نيست) (٢٠)
خدا عذاب مى‌كند هر كه را خواهد و ببخشايد هر كه را خواهد تنها بسوى او برگرديده خواهيد شد (٢١)
و نيستيد شما عاجز كننده (خدا را) در زمين و نه در آسمان (از حكم او فرار نتوانيد كردن) و نيست شما را جز خدا هيچ سرپرستى و نه يارى (٢٢)
و آنانكه نگرويدند به آيت‌هاى خدا و ديدار وى (به معاد) آن گروه نااميد خواهند بود از بخشايش من و آن گروه براى ايشان عذابى دردناك است (٢٣)