ترجمه قرآن - سراج، رضا - الصفحة ٣٩١

و نبودى تو بجانب باخترى كوه طور آنگه كه فرستاديم بسوى موسى تورات را و نبودى تو از گواهان (هنگامى كه فرستاديم تورات را) (٤٤)
و ليكن ما پديد آورديم مردم قرنها را پس دراز شد برايشان زندگانى (عهدها را فراموش كردند) و تو اقامت نكردى در ميان مردم شهر مدين كه بخوانى بر مشركين (مكه) آيت‌هاى ما را و ليكن ما هستيم فرستنده (ترا بسوى اهل مكه) (٤٥)
و نبودى تو بجانب طور سينا آنگه كه ندا كرديم (موسى را) و ليكن از جهت بخششى كه از پروردگار تست (ترا با خبر كرديم) تا بيم كنى گروهى را كه نيامده است بسويشان هيچ بيم كننده‌اى پيش از تو تا آنكه ايشان پند گيرند (٤٦)
و اگر نه آن بودى كه مى‌رسيد بديشان عقوبتى به كيفر آن كارهائى كه پيش فرستاده دستهاى ايشان (حجت مى‌گرفتند) پس مى‌گفتند پروردگارا چرا نفرستادى بسوى ما پيمبرى تا پيروى كنيم آيه‌هاى تو را و باشيم از مؤمنان (نمى‌فرستاديم پيمبران را) (٤٧)
پس آن هنگام كه آمد به مشركان حق (قرآن) از نزد ما گفتند چرا داده نشد به محمد ص مانند آنچه داده شده بود به موسى (از معجزات) آيا قبطيان كافر نشدند به آنچه داده شد بموسى پيش از اين كافران گفتند تورات و قرآن دو جادويند كه پشتيبان يكديگرند و گفتند البته ما بهر يك از اين دو كافريم (٤٨)
بگو بياريد كتابى از جانب خدا كه آن راهنماتر باشد از تورات و قرآن تا پيروى كنيم آنرا اگر هستيد راستگويان (٤٩)
و اگر اجابت نكردند ترا (كتاب نياوردند) بدانكه فقط پيروى كنند آرزوهاى خود را و كيست گمراه تر از آنكه پيروى كند آرزوى خود را بى‌رهبرى از جانب خدا البته خدا هدايت نكند (بعنوان مجازات) گروه ستمكاران را (٥٠)