ترجمه قرآن - سراج، رضا - الصفحة ٣٨٦

و جاى دهيم ايشان را در آن سرزمين و بنمايانيم به فرعون و هامان و سپاهيانشان از بنى اسرائيل آن حوادثى كه پيوسته (از آن) حذر مى‌كردند (٦)
و الهام كرديم بمادر موسى كه شير ده وى را و چون بترسى بر او (كه مردم بر حال او آگاه گردند) پس بيفكن او را در دريا و بيم مدار و غمگين مباش زيرا ما برگرداننده‌ايم او را به سوى تو و گرداننده‌ايم او را از فرستادگان (٧)
پس گرفتند موسى را خاندان فرعون تا سر انجام باشد موسى فرعونيان را دشمن و باعث اندوهناكى البته فرعون و هامان و سپاهيانش بودند خطاكار (٨)
و گفت همسر فرعون (بفرعون اين كودك) روشنى چشم است براى من و تو مكشيد او را اميد است كه او سود رساند بما يا آنكه بگيريم او را بفرزندى در حاليكه ايشان نمى‌دانستند (كه هلاكتشان بدست اوست) (٩)
و گرديد دل مادر موسى فارغ (از بيم و اندوه) بيگمان نزديك بود كه آشكار كند خبر موسى را اگر نه آن بود كه بند نهاده بوديم بر دل او (دلش را بالهام ربانى بر جاى بداشتيم) تا او از تصديق كنندگان باشد (١٠)
و گفت بخواهر موسى بر پى برادرت برو و بديد برادرش را از دور در حاليكه ايشان ندانستند (كه وى خواهر كودك است) (١١)
و حرام كرديم بر موسى شير دايگان را پيش از اين (كه خواهرش بيايد) و خواهرش گفت آيا راهنمائى كنم شما را بر خاندانى كه كفالت كند او را براى شما در حالى كه آنان او را نيكخواه باشند (١٢)
پس بازگردانيديم موسى را به مادرش تا روشن شود ديده اش (بفرزند) و تا محزون نشود و تا بداند آنكه وعده خدا راست است و ليكن بيشتر قبطيان نمى‌دانند (كه وعده خدا حق است) (١٣)