٢٧- سورة النمل‌
بنام خداوند بخشاينده مهربان‌
اين (سوره) آيه‌هاى قرآن و كتاب روشن كننده (حق از باطل) است (١)
در حالى كه قرآن راهنما و مژده دهنده به مومنان است (٢)
آنانكه بپاى مى‌دارند نماز را و مى‌دهند زكات را و تنها ايشان به سراى آخرت يقين مى‌دارند (٣)
البته آنانكه ايمان نمى‌آوردند بسراى آخرت آراسته‌ايم براى ايشان كردارشان را پس ايشان سرگردان مى‌شوند (در وادى گمراهى) (٤)
آن گروه آنانند كه ايشان را (در هر دو سراى) بدى عذابست و تنها ايشان در سراى آخرت زيانكارترند (٥)
و بيگمان تو (اى پيامبر) فرا مى‌گيرى (به تلقين جبرئيل) قرآن را از جانب خداى درست كردارى دانا (٦)
(ياد كن) چون گفت موسى به خاندانش كه بيگمان من ديدم آتشى بزودى بياورم برايتان از آن آتش خبرى يا بيارم براى شما پاره‌اى آتش شعله‌دار را شايد شما گرم شويد (٧)
پس آن هنگام كه آمد موسى به نزد آن به وى ندا دادند به آنكه خير فراوان داده شد بهر كه در مكان آتش و به كسى (موسى) كه گرداگرد آنست و (نيز ندا آمد كه) منزه است خدا كه پروردگار جهانيان است (٨)
اى موسى من خداى غالب درست كردارم (٩)
و بيفكن عصاى پس آندم كه موسى ديد عصا را كه حركت مى‌كند گويا آن ماريست كوچك تيزرو روى بگردانيد در حاليكه وى گريزان بود و به پشت بازنگشت (ندا رسيد) اى موسى مترس بيگمان منم كه نمى‌ترسند در پيشگاه من پيامبران (١٠)
ليكن هر كه ستم كند سپس جايگزين گرداند نيكوئى را بعد از بدى (توبه كند بعد از گناه) البته من آمرزگار و مهربانم (١١)
و در آر دست خود را از گريبانت تا برون آيد درخشنده بدون علتى آن از جمله نه معجزه است (كه آشكارش كرديم) بسوى فرعون و گروه وى (برو) زيرا ايشان گروهى فاسقند (١٢)
پس آن هنگام كه آمد بسوى ايشان معجزه‌هاى ما در حاليكه هويدا بودند گفتند اين جادوئى آشكار است (١٣)