و قرار ده براى من زبان راست (ثناى نيكو و نيكنامى) در آيندگان (٨٤)
و قرار ده مرا از وارثان بهشت پرنعمت (٨٥)
و بيامرز پدرم (عمويم) را زيرا او بود از گمراهان (٨٦)
و رسوا مساز مرا روزى كه مردم برانگيخته مى‌شوند (٨٧)
و روزى كه سود نمى‌دهد مال و نه پسران (٨٨)
مگر كسى كه بيايد به پيشگاه خداى با دلى درست (٨٩)
و روزى كه نزديك شود بهشت براى پرهيزكاران (٩٠)
و پديدار شود دوزخ براى گمراهان (كافران) (٩١)
و گفته شود بديشان كجايند معبودانى كه پيوسته مى‌پرستيديد (٩٢)
بجز خدا (كه به آنها اميدوار بوديد) آيا يارى مى‌دهند شما را يا يارى خود مى‌كنند (٩٣)
پس مكرر بروى افكنده شوند در آتش دوزخ معبودان باطل و گمراهان (٩٤)
و لشكرهاى شيطان همگان (٩٥)
گويند مشركان (بمعبودان خود) در حاليكه در دوزخ ستيزه مى‌كنند (٩٦)
بخدا سوگند كه بوديم در گمراهى آشكار (٩٧)
هنگامى كه برابر مى‌كرديم شما را با پروردگار جهانيان (٩٨)
گمراه نكردند ما را مگر بزهكاران (پيشوايان گمراه ما) (٩٩)
و نيست ما را هيچ شفاعت كننده‌اى (١٠٠)
و نه دوستى مهربان (١٠١)
پس كاش ما را (بدنيا) بازگشتى بود تا آنكه مى‌بوديم از باور دارندگان (١٠٢)
البته در اين (داستان ابراهيم) حجتى است (كه خردمندان بدان عبرت گيرند) و نبودند بيشتر قوم ابراهيم گرويدگان (١٠٣)
و البته تنها پروردگار تو غالب و مهربان است (١٠٤)
دروغ پنداشتند قوم نوح پيغمبران را (١٠٥)
آندم كه گفت بايشان برادرشان نوح آيا نمى‌ترسيد (از خدا كه بت را مى‌پرستيد) (١٠٦)
البته من براى شما پيغمبرى امينم (بر وحى و رسالت) (١٠٧)
پس بترسيد از خدا و فرمان بريد مرا (١٠٨)
و نمى‌خواهم از شما بر تبليغ رسالت هيچ مزدى نيست مزد من مگر به عهده پروردگار جهانيان (١٠٩)
پس بترسيد از خدا و فرمان بريد (١١٠)
مرا گروه نوح گفتند آيا ايمان آريم بتو و حال آنكه پيروى كرده‌اند از تو فرومايگان (صاحبان حرفه‌هاى پست) (١١١)