و گفتند آنانكه اميد ندارند ديدار ما را (منكر معاداند) چرا نازل نمى‌شوند بر ما فرشتگان يا چرا نمى‌بينيم پروردگار خود را بعزتم سوگند برترى جستند در خود و سركشى كردند سركشى كردنى بزرگ (٢١)
(ياد كن) روزى را كه ببينند فرشتگان را نيست هيچ بشارتى در آن روز مشركان را گويند پناه مى‌بريم در اين فرشتگان پناه بردنى (٢٢)
و قصد كرديم بسوى آنچه كافران كردند از كردارى (كه به صورت نيكو نمايد) پس گردانيديم آن را ذره‌هاى پراكنده در هوا (٢٣)
بهشتيان در آن روز خوبند از نظر قرارگاه و نيكويند از نظر استراحتگاه (٢٤)
(بياد آور) روزى كه بشكافد آسمان از ابر و فرو فرستاده شوند (از آنجا) فرشتگان فرو فرستادنى (٢٥)
پادشاهى در آن روز ثابت است براى خداى بخشاينده و باشد آنروز روزى بر كافران دشوار (٢٦)
(بياد آور) روزى كه دندان گيرد ستمكار دستهاى خود را (بدندان مى‌گزد) در حاليكه گويد اى كاش من مى‌گرفتم با پيغمبر راهى (٢٧)
اى واى بر من كاشكى من نگرفته بودم فلان را دوست (٢٨)
بخدا سوگند آن دوست گمراه كرد مرا از قرآن پس از آنكه آمده بود بسوى من و هست ابليس آدمى را فرو گذارنده (در وادى گمراهى) (٢٩)
و گويد پيغمبر (روز رستخيز) پروردگارا البته گروه من گرفتند اين قرآن را فرو گذاشته (٣٠)
بدينسان قرار داديم براى هر پيغمبرى دشمنى از گناهكاران و بس است پروردگار تو از نظر راهنما و يارى دهنده (٣١)
و گفتند آنانكه كافر شدند چرا فرود نيامد بر محمد (ص) قرآن به يكبار همچنين (قرآن را به تدريج نازل كرديم) تا ثابت گردانيم به آن دل تو را و بيان كرديم قرآن را برخى از پى برخى (٣٢)