نوشته شد بر شما جنگيدن (با كفار) و حال آنكه آن مكروه است (طبع) شما را و شايد كه ناخوش داريد (در حال حاضر) چيزى را در حالى كه آن چيز (سر انجامش) نيكوست برايتان و شايد آنكه دوست داريد چيزى را در حالى كه آن چيز (سر انجامش) بد است برايتان و خدا مى‌داند (مصلحت شما را) و شما نمى‌دانيد (آنرا) (٢١٦)
كافران مى‌پرسند از تو از ماه حرام يعنى از پيكار كردن در آن (كه حكمش چيست) بگو پيكار كردن در آن (گناه) بزرگ است و بازداشتن (مردم را) از راه خدا و ناگرويدن براه خدا و بازداشتن (مؤمنان را) از مسجد الحرام و بيرون كردن اهلش را از آنجا بزرگتر است (از نظر گناه) نزد خدا و فتنه (اى كه كافران برانگيختند و مؤمنان را بكفر دعوت كردند) بزرگتر است از كشتار و مشركان پيوسته كارزار مى‌كنند با شما تا آنكه برگردانند شما را از آئين خودتان (كه اسلام است) اگر بتوانند (و قدرتى بر اين كار داشته باشند) و هر كه برگردد از شما از دين خود پس بميرد در حاليكه او كافر باشد پس آن گروه (مرتدان) تباه شد عملهاى ايشان در اين جهان و در آن سراى (و بر آن پاداش نيابند) و آن گروه اهل آتش دوزخند ايشان همواره در آنجا مى‌مانند (٢١٧)
براستى آنان كه ايمان آوردند (خدا و پيغمبر را تصديق كردند) و آنان كه هجرت كردند (از ديارشان و خانمانشان را ترك گفتند) و جهاد كردند در راه خدا آن گروه اميد مى‌دارند رحمت خداى را و خدا بس آمرزنده و مهربانست (٢١٨)
(اى پيامبر) مى‌پرسند ترا از مى و قمار (كه حكمش چيست) بگو در اين هر دو گناهى بزرگ است و سودهائى براى مردم است و گناه آن دو بزرگتر است از سود آن دو و مى‌پرسند تو را چه مقدار انفاق كنند بگو در انفاق ميانه روى نمودن همچنان (كه احكام انفاق بيان كرد) بيان مى‌كند خدا براى شما نشانه‌ها (آيات احكام) را تا آنكه بينديشيد. (٢١٩)