و من برگزيدم ترا (براى رسالت) پس گوش فرا دار به آنچه وحى مى‌شود (١٣)
بيگمان من خود خدايم نيست هيچ معبود بسزائى جز من پس پرستش كن مرا و بپاى دار نماز را براى آنكه ياد كنى (در آن) مرا (١٤)
مرا البته رستاخيز آمدنى است مى‌خواهم كه پنهان دارم وقت آنرا تا پاداش گيرد بر كسى در مقابل آنچه كوشش مى‌كند (١٥)
پس بايد باز ندارد ترا از (ايمان به) قيامت كسى كه نمى‌گرود به آن و پيروى كرده آرزوهاى نفس خود را كه هلاك شوى (١٦)
و چيست آنچه بدست راست تو است اى موسى (١٧)
گفت اين عصاى من است كه تكيه مى‌كنم بر آن و فرو مى‌ريزم برگ (از درختان) به آن براى گوسفندان خود و مرا در آن عصا كارهاى (١٨)
ديگر است خدا گفت بيفكن آنرا اى موسى (١٩)
پس موسى بيفكند آنرا ناگاه آن عصا مارى گشت كه (بهر سوى) مى‌شتافت (٢٠)
خدا گفت بگير آنرا و (از او) مترس بزودى بازمى‌گردانيم آنرا بحالت اولش (٢١)
و بچسبان دست خود را به زير بغل خود (و زير بازوى خود كن) تا برون آيد در حاليكه روشن باشد بدون عيبى در حاليكه آن سفيدى معجزه‌اى ديگر (بر نبوت تو) است (٢٢)
تا بنمايانيم بتو پاره‌اى از معجزه بزرگ خود را (٢٣)
برو بسوى فرعون زيرا او سركشى كرده است (٢٤)
موسى گفت پروردگارا گشاده گردان براى من سينه مرا (٢٥)
و آسان گردان براى من كارم را (٢٦)
و بگشاى گره را از زبان من (٢٧)
تا آنكه ايشان بفهمند گفتار مرا (٢٨)
و قرار ده براى من وزيرى (يارى دهنده‌اى) از خاندانم (٢٩)
هارون را كه برادر من است (٣٠)
استوار ساز به وى پشت مرا (٣١)
و شريك گردان او را در كارم (٣٢)
تا بپاكى ياد كنيم تو را بسيار (٣٣)
و ياد كنيم ترا (به ثنا و ستايش) (٣٤)
زيرا تو همواره بحال ما بينائى (علم بديدنيها دارى) (٣٥)
خدا گفت حقا يافتى خواسته خود را اى موسى (٣٦)
و بعزتم سوگند كه منت نهاديم بر تو نوبتى ديگر (در وقتى كه تو را مادر زائيده بود) (٣٧)