و البته مردم مكه مى‌خواستند كه بلغزانند (بدشمنى‌ها) ترا از آن زمين مكه تا آنكه بيرون كنند ترا از آن سرزمين و در آن هنگام (كه چنان كنند) درنگ نخواهند كرد پس از رفتن تو مگر زمانى اندك (٧٦)
مانند طريقه كسانى كه فرستاديم پيش از تو از پيمبران (و آن طريقه هلاك امتان است به تكذيب پيمبران) و نيابى روش ما را تغييرى بپايدار (٧٧)
(چهار) نماز را از هنگام برگشتن خورشيد تا شدت تاريكى شب (تا نصف شب) و نيز نماز بامداد را كه نماز بامداد هست گواهى شده (فرشتگان) (٧٨)
پاره‌اى از شب را بيدار باش به نماز كه آن زيادتى است براى تو نزديك است كه بدارد ترا پروردگارت در مقامى پسنديده (مقام شفاعت) (٧٩)
و بگو پروردگارا در آور مرا در هر كارى در آوردنى درست و بيرون آور مرا بيرون آوردنى درست و قرار ده از براى من از جانب خود حجتى يارى دهنده (و نيروئى مدد كننده) (٨٠)
و بگو آمد حق و نابود گشت باطل زيرا باطل همواره نابود گشتنى است (٨١)
و فرومى‌فرستيم از قرآن آن چيزى كه آن درمانى است (براى بيماريهاى روحى) و بخشايشى است براى مؤمنان و قرآن نمى‌افزايد ستمكاران را جز زيانكارى (٨٢)
و چون نعمت (تندرستى و توانگرى) دهيم بر آدمى روى بگرداند (از ياد ما) و دور گرداند خويشتن را (از سپاسگزارى) و چون رسد بدو آسيبى پس نوميد (از رحمت ما) باشد (٨٣)
(اى پيامبر) بگو هر كس كار مى‌كند بر طبيعت خود پس پروردگارتان داناتر است به (حال) آن كس كه او بهتر يافته راه را (٨٤)
و مى‌پرسند ترا از حقيقت روح بگو روح از امر پروردگار من است و داده نشده به شما او دانش مگر اندكى (٨٥)
و بعزتم سوگند اگر بخواهيم البته ببريم آن چيزى (قرآنى) كه وحى كرده‌ايم بتو (از سينه‌ات) پس نيابى براى خود بعد از بردن بر عليه ما وكيلى (٨٦)