بگو (فى المثل) سنگ باشيد يا آهن (٥٠)
يا آفريده از آن چيزها كه بزرگ است در دلهاى شما (بميرانيم شما را و زنده كنيم) بزودى گويند كيست كه باز آرد ما را بگو آنكه آفريد شما را نخستين بار پس بزود وى كافران (از روى انكار) حركت مى‌دهند بجانب تو سرهاى خود را و گويند كى خواهد بود آن (اعاده) بگو شايد كه باشد نزديك (٥١)
در روزى كه بخواند خدا شما را و اجابت كنيد در حاليكه بستايش او گويا باشيد و (آنهنگام) گمان بريد كه درنگ نكرده‌ايد (در گورها) مگر زمانى اندك (٥٢)
و بگو ببندگانم كه بگويند آن كلمه‌اى كه آن بهتر است بيگمان شيطان دشمنى مى‌افكند ميان مردم زيرا شيطان پيوسته براى آدمى دشمنى آشكار است (٥٣)
پروردگارتان داناتر است به (حال) شما اگر خواهد ببخشد شما را و اگر بخواهد عذاب مى‌كند شما را نفرستاديم ترا (اى پيامبر) برايشان نگهبان (٥٤)
و پروردگار تو داناتر است به هر كس كه در آسمانها و زمين است و بعزتم سوگند افزونى داديم (بفضايل و كمالات نفسانى) برخى از پيمبران را بر برخى ديگر و داديم داود را كتاب زبور (٥٥)
بگو (به كافران) بخوانيد آنان را كه گمان برديد (خدايانند) بجز خدا و ايشان نمى‌توانند برطرف كردن سختى را از شما و نه تغيير دادن آنرا (٥٦)
آن گروه (از فرشتگان و ديوان) كه مشركان مى‌خوانند (آنها را) مى‌جويند بسوى تقريب پروردگار خود دستاويزى هر كدام از آن معبودان كه (بخدا) نزديكترند و اميد مى‌دارند بخشش او را و بيم دارند از عذاب او زيرا عذاب پروردگار تو هست سزاوار كه از آن بترسند (٥٧)
نيست هيچ شهرى مگر آنكه ما نابود خواهيم كرد مردم آنرا (بمرگ) پيش از روز رستاخيز يا عذاب خواهيم كرد مردمش را (بعذاب استيصال) عذابى سخت اين حكم در كتاب (در لوح محفوظ) نوشته شده است (٥٨)