اگر روى بگردانى از ايشان بانتظار رحمتى كه از پروردگارت اميد دارى آن را پس بگو بايشان سخنى نيكو (٢٨)
و مساز دست خود را بربسته به گردن خود و نگشاى دست خود را تمام گشودن كه بنشينى نكوهيده‌اى درمانده (٢٩)
البته پروردگار تو گشاده مى‌گرداند روزى را براى هر كه مى‌خواهد و تنگ مى‌سازد زيرا او پيوسته به بندگان خود آگاه و بيناست (٣٠)
و نكشيد فرزندانتان را از ترس درويشى ما روزى مى‌دهيم ايشان را و شما را زيرا كشتن ايشان هست خطاى (گناهى) بزرگ (٣١)
و زنهار گرد زنا مگرديد زيرا آن هست عملى زشت و بد راهى است (چه موجب قطع نسل است) (٣٢)
و مكشيد تنى را كه حرام كرده است خدا (كشتن او را) مگر بحق و هر كه كشته گردد در حاليكه ستمديده باشد بيشك قرار داده‌ايم براى وارث او تسلطى پس بايد وارث اسراف نكند در كشتن زيرا وارث نصرت يافت (٣٣)
و گرد مال يتيم مگرديد مگر بطريقه‌اى كه آن نيكوتر (و بهتر) است تا آنكه برسد يتيم به نيروى خود (بسن بلوغ) وفا كنيد به پيمان زيرا شما را از پيمان خواهند پرسيد (٣٤)
و تمام به پيمائيد كيل را آنگه كه بپيمائيد (براى ديگرى) و بسنجيد بترازوى راست اين (كه گفتيم براى شما) بهتر است و نيكوتر است از نظر سر انجام (٣٥)
و از پى مرد آنچه را كه نيست ترا بدان دانشى (به تقليد و گمان از بى‌چيزى مرو) زيرا گوش و چشم و دل هر يك از اينها باشد كه خواهند پرسيد از خود آنها (٣٦)
و راه مرو در زمين از روى تكبر و شادمانى زيرا تو نتوانى دريدن زمين را (به تكبر) و هرگز نرسى به كوه‌ها از نظر درازى قامت (٣٧)
همه اينها (كه از آيه تا اينجا) هست بدى آنها نزد پروردگارت ناپسنديده (٣٨)