١٧- سورة الإسراء
بنام خداوند بخشاينده مهربان‌
منزه است آن خدائى كه ببرد بنده خود (محمد) را در پاره‌اى از شب از مسجدالحرام (يا از خانه‌ام هانى) تا مسجد اقصى (بيت المقدس) كه بركت داده بوديم گرداگرد آن را تا بنمايانيم باو پاره‌اى از نشانه‌هاى خود را زيرا او شنوا و بيناست (١)
و داديم موسى را كتاب و قرار داديم آن (كتاب يا موسى) را راهنما براى بنى اسرائيل كه نگيريد بجز من وكيلى اى فرزندان كسى (٢)
(سام بن نوح) كه برداشتيم او را در كشتى با نوح زيرا او بود بس بنده‌اى سپاسگزار (٣)
و اعلام كرديم (و خبر داديم) به بنى اسرائيل در كتاب تورات كه بعزتم سوگند كه فساد خواهيد كرد در سرزمين (بيت المقدس) دو بار و سركشى مى‌كنيد سركشى كردنى بزرگ (٤)
و آن هنگام كه بيايد وعده انتقام فساد كردن نخستين آندو برانگيزانيم بر شما بندگانى كه داريم (بعنوان مجازات) كه صاحبان كارزار سخت‌اند پس درآيند ميان سراهاى شما و بود اين وعده انتقام وعده‌اى شدنى (٥)
پس برگردانيم براى شما دولت را بر عليه ايشان (تا بيرونشان كنيد) و مدد دهيم شما را به مالها و پسران و بگردانيم شما را بيشتر (از پيش) از نظر نفرات (٦)
اگر نيكوئى كنيد نيكوئى مى‌كنيد بخويشتن و اگر بدى كنيد بخود كنيد و چون بيايد وعده انتقام فساد دوم (گروهى فرستيم) تا بد سازند رويهاى شما را و تا درآيند به بيت المقدس چنانچه در آمدند به آن نخستين بار و تا نابود كنند آنچه غالب شوند بر آن نابود كردنى (٧)