و نفرستاديم (برسالت) پيش از تو مگر مردانى را كه وحى مى‌فرستاديم (بوسيله فرشتگان) بسوى ايشان پس بپرسيد از اهل دانش اگر شما نمى‌دانيد (٤٣)
با معجزه‌هاى روشن و كتابهاى نوشته شده (پيمبران را فرستاديم) و فرو فرستاديم بسوى تو قرآن را تا بيان كنى براى مردم آنچه را كه فرو فرستاده شده بسوى ايشان و تا آنكه ايشان (در آن) انديشه كنند (٤٤)
آيا ايمن شده‌اند مشركان كه (در باره پيغمبر) كرده‌اند تدبيرهاى بد از آنكه فرو برد خدا ايشان را در زمين (چون قارون) يا بيايد بديشان عذاب الهى از آنجائى كه نمى‌دانند (٤٥)
يا عذاب بگيرد ايشان را در حال رفتن و آمدنشان (از شهرى بشهرى) پس نيستند ايشان عاجز كننده (خداى را از عذاب) (٤٦)
يا بگيرد ايشان بر بيمناكى (يا تدريجا) البته پروردگار شما مهربان و بخشاينده است (٤٧)
آيا ننگريستند بسوى آنچه آفريده است خدا از مخلوقات سايه دار كه مى‌گردد سايه‌هاى آنها (به اعتبار گردش خورشيد) از راست و چپ سجده كنان براى خدا در حاليكه آن سايه دارها فروتن‌اند (٤٨)
و تنها براى خدا سجده مى‌كنند آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از جنبندگان و فرشتگان و ايشان سركشى نمى‌كنند (٤٩)
در حاليكه فرشتگان مى‌ترسند از (مقام) پروردگار خود كه قاهر و غالب بر ايشانست و انجام مى‌دهند آنچه را كه مأمور شده‌اند (٥٠)
و گفت خدا مى‌گيريد دو خدا را بخدائى بى‌گفتگو خدا معبودى است يكتا (كه آفرينش و تدبير از اوست) پس تنها از من بترسيد (٥١)
و تنها براى خداست آنچه در آسمانها و زمين است و او راست فرمانبردارى هميشه آيا از غير خدا مى‌ترسيد (٥٢)
و آنچه به شما رسيده از نعمتى آن از جانب خداست سپس آندم كه برسد به شما سختى (بيمارى و تهيدستى) بسوى او رازى مى‌كنيد (٥٣)
پس آندم كه بردارد سختى را از شما ناگاه گروهى از شما (كافران) با پروردگار خود شريك گيرند (٥٤)