و بعزتم سوگند قرار داديم در آسمان برجهائى (كه آن منازل مهر و ماه است) و بياراستيم آسمان را (به نجوم) براى نگرندگان (١٦)
و نگهداشتيم آسمان را از هر ديوى رانده شده (١٧)
ليكن هر ديوى بدزدى گوش كند سخن فرشتگان را از پى در آيدش شعله آتشى آشكار (١٨)
و زمين را (بر روى آب) بگسترديم و افكنديم در زمين كوه‌هاى بلند و پاى بر جاى و رويانيديم در آن از هر چيزى سنجيده شده (بميزان حكمت) (١٩)
و قرار داديم براى شما در زمين اسباب معيشت و نيز آنرا كه نيستيد او را روزى دهنده (٢٠)
نيست هيچ چيزى مگر آنكه نزد ماست خزينه‌هاى آن و فرو نفرستيم آن را مگر به اندازه‌اى كه معلوم است (نزد ما) (٢١)
و و فرستاديم بادها را آبستن كننده (درختان را بميوه) و فرود آورديم از آسمان آبى و بخورانيديم شما را از آن آب و نيستيد شما آن فرود آمده را نگهدارنده (٢٢)
و البته ما تنها خود زنده مى‌كنيم و مى‌ميرانيم و مائيم ارث برندگان (مائيم باقى) (٢٣)
و بعزتم سوگند كه البته مى‌دانيم پيشى گرفتگان از شما را (در وجود) و مسلما مى‌دانيم واپس افتادگان (در وجود) را بيگمان (٢٤)
پروردگار تو تنها او گرد آورد پيشينيان و آيندگان را زيرا او درست كردار و داناست (٢٥)
و بعزتم سوگند آفريديم آدمى را از گل خشك از جنس گل سياه بوى گرفته (٢٦)
و جن (يا پدر پريان) را آفريديمش پيش از آفريدن انسان از آتش بى‌دود (٢٧)
(بيادآر) آنگه كه گفت پروردگارت به فرشتگان كه بيشك من آفريننده‌ام آدمى را از گل خشك از جنس گل سياه بوى گرفته (٢٨)
پس آنگه كه تمام كنم آفرينش او را و در آورم در آن از روح خود (كه برگزيدم و ايجادش كردم) بيفتيد برايش سجده‌كنان (٢٩)
پس سجده كردند فرشتگان همه ايشان به تمام (سجده اجلال نه سجده عبادت) (٣٠)
مگر شيطان كه سرپيچيد از اينكه باشد با سجده كنندگان (٣١)