در حاليكه شتابنده‌اند بالا برنده‌اند سرهاى خود را ببالا برنگردد بسوى ايشان ديدگانشان و دلهايشان تهى است (از خرد) (٤٣)
و بترسان (اى پيامبر) مردم از روزى كه بيايد بديشان عذاب (مستاصل كننده در دنيا) پس بگويند آنانكه ستم كردند پروردگارا باز پس‌دار ما را تا مدتى نزديك (مدت كوتاهى به ما مهلت ده) تا اجابت كنيم (با كردار شايسته) دعوت ترا و پيروى كنيم پيمبران را (بديشان گويند) آيا شما نبوديد كه سوگند ياد كرديد پيش از اين (كه عذاب در اين جهان به شما برسد) كه نيست شما را هيچ زوالى (٤٤)
و بنشستيد در خانه‌هاى آنانكه ستم كردند بخويشتن (چون قوم عاد و ثمود) و آشكار شد براى شما (با مشاهده خرابى آن خانه‌ها) كه چه كرديم با ايشان و زديم براى شما مثلها (٤٥)
و حقا كه كافران (پيش از اين براى ابطال حق) كوشش كردند در نيرنگ آنچه نهايت نيرنگشان بود و نزد خداست نيرنگشان (به آن احاطه علمى دارد و تواناست كه آنرا دفع كند) و نبود نيرنگشان بحدى كه از جاى برود از آن نيرنگ كوه‌ها (٤٦)
و مپندار خداى را كه خلاف كننده است وعده خود را كه به فرستادگان خويش داده است زيرا خدا غالب و داراى انتقام است (٤٧)
در روزى كه مبدل گردد زمين بزمين ديگر و آسمانها (به آسمانهاى ديگر) و ظاهر شوند مردم (از گورها) براى (محاسبه) خداى يگانه قهركننده (٤٨)
و مى‌بينى بزهكاران (ناگرويدگان) را در آن روز در حالى كه با هم بسته شده‌اند در بندها (باعتبار مشاركت در اعتقاد (٤٩)
و پيراهنهاى ايشان از قطران است و مى‌پوشد چهره‌هاى ايشان را آتش دوزخ (٥٠)
تا جزا دهد خدا هر كسى را به آنچه بدست آورده است زيرا خدا زود حساب كننده است (٥١)
اين قرآن (در موعظه) بس است براى مردم و تا ترسان شوند به آن و تا بدانند كه او معبودى است يكتا و تا پند گيرند خردمندان (و باز ايستند از آنچه باعث عذاب ايشان است) (٥٢)