آيا نديدى (ندانستى) كه خدا بيافريد آسمانها و زمين را بحكمت (و غرض صحيح در آفرينش) اگر خدا بخواهد ببرد شما را و مى‌آورد آفرينشى نوين (١٩)
و نيست آن كار بر خدا دشوار (چه او يكتائى توانا و بى‌نياز است) (٢٠)
و برون آيند (از گورها) براى (فرمان) خدا همه مردگان گويند ناتوانان (مردمان عوام) به آنانكه تكبر كرده‌اند البته ما بوديم شما را پيرو (در تكذيب پيمبران آيا هستيد شما دفع كننده از ما از عذاب خدا چيزى را گردنكشان گويند اگر راهنمائى كند ما را خدا (بطريق نجات از عقاب) البته راهنمائى مى‌كنيم شما را يكسانست بر ما جزع نمائيم يا صبر كنيم نيست ما را (از عذاب دوزخ) هيچ گريزگاهى (٢١)
و گويد ابليس آنگه كه پايان يافت كار البته خدا وعده داد شما را وعده راست و درست و من وعده دادم شما را (بدروغ) و خلف وعده كردم با شما و نبود مرا بر شما هيچ گونه تسلطى جز آنكه خواندم شما را (بوسوسه و فريب) پس اجابت كرديد مرا (بسور اختيار خود) پس نكوهش مكنيد مرا و ملامت كنيد خويشتن را نيستم من فريادرس شما و نيستيد شما فريادرس من البته من بيزار شدم بشريك كردنتان مرا با خداى (در طاعت) پيش از اين (در دنيا) البته ستمكاران براى ايشان عذابى دردناكست (٢٢)
و در آورده شوند آنانكه ايمان آورده‌اند و بجا آورده‌اند كردارهاى شايسته در بوستانهائى كه مى‌رود از زير (درختان) آن جويهاى آب در حاليكه هميشه مى‌مانند در آن بوستانها بفرمان پروردگارشان و درود گفتن بهشتيان (به يكديگر) در آنجا سلام است (٢٣)
آيا ندانسته‌اى كه چگونه بيان كرده خدا مثلى را (قرار داد) كلمه پاكيزه (ايمان و اعتقاد صحيح) را مانند درختى پاك كه ريشه آن استوار (در زمين) و شاخ آن در بالاست (٢٤)