(بياد آر) زمانى را كه گفت موسى بگروه خود ياد كنيد نعمتهاى خدا را كه ارزانى داشته بر شما آندم كه برهانيد شما را از فرعونيان در آن حال كه مى‌چشانيدند به شما (تلخى) شكنجه بدر را و گلو مى‌بريدند پسرانتان را و زنده نگاه مى‌داشتند دخترانتان را (براى خدمتكارى) و در اين (شكنجه‌ها) شما را آزمايشى بزرگ بود از پروردگارتان (٦)
و (بيادآر) آنرا كه اعلام كرد شما را پروردگارتان كه بعزتم سوگند اگر سپاسگزاريد (بر نعمتهاى من) البته افزون كنم بر شما و اگر ناسپاسى كنيد بى شك عذاب من سخت است (٧)
و گفت موسى اگر ناسپاسى كنيد (نعمتهاى خداى را) شما و هر كه در روى زمين است همگان (از پرى و آدمى) بى‌گمان خدا بى‌نياز و ستوده است (٨)
آيا نيامده به شما خبر (هلاكت) آنانكه پيش از شما بودند يعنى قوم نوح و عاد و ثمود و آنانكه از پس ايشان بودند كه نمى‌داند (شرح حال) ايشان را مگر خدا آمدند بسوى ايشان پيمبرانشان با حجتهاى روشن پس آنان برگرداندند دستهاى پيمبران را بر دهنهاى ايشان و گفتند كه ما نگرويده‌ايم به آن كيشى كه فرستاده شده‌ايد به تبليغ آن بيگمان ما در شكيم در باره آن توحيدى كه مى‌خوانيد ما را بسوى آن كه باعث تهمت بشماست (٩)
گفتند پيمبرانشان (كه ما شما را بخدا دعوت مى‌كنيم) آيا در وجود خدا شكى هست كه آفريدگار آسمانها و زمين است خدا مى‌خواند شما را تا بيامرزد براى شما پاره‌اى از گناهانتان را و تا تاخير افكند (مرگ) شما را تا مدتى نامبرده شده آنان گفتند نيستيد شما مگر آدمى همچون ما مى‌خواهيد آنگه بازداريد ما را از پرستش خدايانى پيوسته مى‌پرستيدند پدرانمان پس بياوريد براى ما حجتى روشن (١٠)