و ياد كنيد (اى مهاجران) زمانى را كه شما مردمى اندك بوديد ناتوان شمردگان در (سر) زمين مكه (كفار ناتوانتان كرده بودند) مى‌ترسيدند كه بربايند شما را مردم (كفار قريش) پس جاى داد شما را (در مدينه) و نيرو داد شما را به يارى دادن خود (در جنگ بدر) و روزى داد شما را از پاكيزه‌ها (از غنيمت‌هاى جنگى) تا آنكه شما سپاسگزارى كنيد (٢٦)
اى آنانكه ايمان آورده‌ايد خيانت (مخالفت پنهانى) نكنيد با خدا و پيغمبرش و خيانت نكنيد در سپرده‌هاى خود و حال آنكه شما مى‌دانيد (٢٧)
و بدانيد كه مالهاى شما و فرزندانتان بليتى است (كه دوستى آنان شما را به خيانت وادار مى‌كند) و آنكه خدا نزد او پاداشى بزرگ است (٢٨)
اى آنانكه ايمان آورده‌ايد اگر بترسيد از (نافرمانى) خدا قرار مى‌دهد براى شما هدايتى كه ميان حق و باطل جدائى افكنيد و بپوشاند از شما گناهانتان را و بيامرزد شما را و خدا داراى فضل بزرگ است (٢٩)
و (بياد آر) زمانى را كه كفار قريش (به منظور بى‌نتيجه كردن دعوت تو) حيله مى‌كردند با تو تا حبس كنندت يا بكشند ترا يا بيرونت كنند (از مكه) و ايشان حيله مى‌كنند و خدا حيله (ايشان) را تلافى مى‌كند و خدا بهترين (كيفر دهنده) حيله گران است (٣٠)
و هنگامى كه خوانده شود برايشان آيه‌هاى ما گويند البته (اين كلام را) شنيديم البته اگر بخواهيم بى‌شك مى‌گوئيم ما نيز مانند اين را نيست اين قرآن جز قصه‌اى كه پيشينيان نوشته‌اند (٣١)
و (بياد آر) زمانى را كه گفتند بار خدايا اگر اين همان دين حق است كه از نزد تو است پس بباران بر سر ما سنگى از آسمان (چنانچه بر اصحاب فيل بارانيدى) يا بياور براى ما عذابى دردناك (٣٢)
و روش خدا نيست كه عذاب كند ايشان را در حالى كه تو در ميان ايشان هستى و نيست خداى عذاب كننده ايشان در حاليكه ايشان استغفار مى‌كنند (٣٣)