و چون گفتند گروهى از بنى اسرائيل چرا پند مى‌دهد گروهى را كه خدا نابود كننده ايشانست يا عذاب كننده ايشانست عذابى سخت اندرزگويان گفتند عذر خواستنى است به پيشگاه پروردگارتان و تا ايشان نيز بترسند (١٦٤)
و آن هنگام كه صيادان ترك كردند آنچه پند داده مى‌شدند بدان برهانيديم آنان را كه نهى مى‌كردند (صيادان را) از بدى و گرفتيم آنان را (كه بصيد ماهى بخود) ستم كردند بعذابى سخت به كيفر آنكه همواره نافرمانى مى‌كردند (١٦٥)
و آنگه كه صيادان سركشى كردند از آنچه نهى شدند از آن گفتيم بديشان بشويد بوزينه گاني دور شده (١٦٦)
و (بياد آر) چون اعلام كرد پروردگارت كه برانگيزد (و مى‌گمارد) بر يهودان تا روز قيامت كسى را كه بچشاند بديشان عذاب سخت را زيرا پروردگارت عقابش سريع است و البته او آمرزگار و مهربان است (١٦٧)
و پراكنده كرديم بنى اسرائيل را در زمين برخى از ايشان شايستگانند و برخى ديگر (از نظر مرتبه) پست تر از شايستگانند و آزموديم ايشان را به نيكوئى‌ها و بديها تا آنكه ايشان (بخدا) بازگردند (١٦٨)
و بجاى ماندند از پس آن شايستگان جانشينانى (بد) كه به ميراث بردند تورات را مى گرفتند كالاى اين جهان پست را و مى‌گفتند بزودى بيامرزند ما را و اگر مى‌آمد كالائى مانندش مى‌گرفتند آن را نيز آيا گرفته نشده است از ايشان پيمان در كتاب (تورات) آنكه نگويند بر خدا مگر سخن راست در حاليكه خواندند آنچه در آن كتاب است و سراى ديگر بهتر است براى آنانكه (از نافرمانى) پرهيز مى‌كنند آيا بخرد نمى‌يابيد (١٦٩)
و آنانكه چنگ مى‌زنند به كتاب (تورات) و بپاى مى‌دارند نماز را البته ما تباه نمى‌كنيم پاداش بصلاح آرندگان (اعمال خود) را (١٧٠)