و اگر مردم آن شهرها (كه بعذاب گرفتار شدند) مى‌گرويدند و (از نافرمانى) پرهيز مى‌كردند بى‌ترديد مى‌گشوديم بر ايشان بركتهائى از آسمان و زمين و ليكن تكذيب كردند و گرفتيمشان بجرم گناهانى كه مى‌كردند (٩٦)
آيا ايمن شدند مردم دهكده‌ها (مكه و حوالى آن) از آنكه بيايد بديشان عذاب ما شبانگاه در حاليكه ايشان خوابيده‌اند (٩٧)
آيا ايمن شدند مردم دهكده‌ها از آنكه بيايد بديشان عذاب ما به هنگام چاشتگاه و حال آنكه ايشان بازى مى‌كنند (٩٨)
آيا ايمن شدند از ناگاه گرفتن خدا و ايمن نشوند از مكر خدا مگر گروه زيانكاران (٩٩)
آيا بيان نكرد خدا براى كسانى كه ميراث گرفته‌اند زمين را از پس هلاك مردمش آنكه اگر بخواهيم بگيريم ايشان را بجرم گناهانشان و مهر (خوارى) مى‌نهيم بر دلهاى ايشان پس ايشان (از روى عبرت) نمى‌شنوند (١٠٠)
اين شهرهاست كه مى‌خوانيم بر تو پاره‌اى از خبرهاى آن را و بعزتم سوگند آمد بديشان پيمبرانشان (چون هود و صالح و لوط) با معجزه‌هاى روشن و نبودند كه ايمان آرند به آنچه تكذيب كرده بودند پيش از آمدن ايشان بدينسان مهر مى‌نهد خدا بر دلهاى كافران (١٠١)
و نيافتيم براى بيشتر هلاك شدگان هيچ وفاى بعهدى و البته يافتيم بيشتر ايشان را از دائره فرمانبردارى بيرون رفتگان (١٠٢)
سپس برانگيختيم از پس پيمبران گذشته موسى را با نشانه‌هاى خود بسوى فرعون و اشراف قوم او پس ستم كردند به آن معجزات (انكار آن كردند) و بنگر چگونه بود سر انجام تبهكاران (١٠٣)
و گفت موسى اى فرعون بى‌ترديد من فرستاده شده‌ام از نزد پروردگار جهانيان (١٠٤)