خدا گويد درآييد در گروهى كه حقا درگذشته‌اند پيش از شما (بر آئين شما) از پرى و آدمى در آتش هر گه كه درآيند گروهى (از مشركان در دوزخ) لعنت كنند امثال خود را تا آنگه كه به يكديگر رسند در آتش همه ايشان گويند پى آمدگان در باره پيشوايان خود پروردگار اين گروه گمراه كرده‌اند ما را پس بده بديشان عذابى دو چندان از آتش خدا گويد همه را عذاب دو چندان است و ليكن نمى‌دانيد (٣٨)
و گويند پيشوايان ايشان به پيروان خود پس نيست شما را بر ما افزونى (كه بدان استحقاق تخفيف عذاب داشته باشيد) پس بچشيد عذاب را به كيفر گناهى كه كرديد (٣٩)
البته آنان كه دروغ پنداشتند حجتهاى ما را و سركشى كردند از گرويدن به آن گشوده نشود براى ايشان درهاى آسمان و در نيايند در بهشت تا وقتى كه درآيد شتر در سوراخ سوزن و مانند كيفر اين گروه كيفر خواهيم داد گنهكاران را (٤٠)
براى ايشان از آتش دوزخ فراشى است (كه بر آن نشينند) و از بالاى ايشان پوششهائى است و بدينسان كيفر خواهيم داد ستمكاران را (٤١)
و آنانكه ايمان آوردند و عملهاى شايسته كردند تكليف نمى‌كنيم هيچ تنى را مگر باندازه توانائى او آن گروه نيكوكاران ملازمان بهشتند در حالى كه ايشان در آن هميشه مى‌مانند (٤٢)
و مى‌كشيم (و بيرون بريم) آنچه در سينه‌هاى بهشتيان بوده از كينه و حسد روانست از زير (قصرهاى) ايشان جويهاى آب و گويند همه ستايش و ثنا از آن خدائيست كه هدايت كرد ما را بدين مقام و نبوديم ما كه راه يابيم (بدين مقام) اگر نه راه نمودى ما را خداى بخدا سوگند آمدند فرستادگان پروردگار ما براستى بهشتيان را بانگ زنند كه اين آن بهشتى است كه به ميراث برده‌ايد آنرا به پاداش اعماليكه مى‌كرديد (٤٣)