پس هر كه را خواهد خداى آنكه هدايتش كند بگشايد دل او را براى پذيرفتن اسلام و هر كه را خواهد (بعنوان مجازات) گمراهش كند مى گرداند دلش را سخت تنگ (كه سخن حق در وى نگنجد) گويا بالا مى‌رود در آسمان (يعنى از قبول حق مى‌گريزد) بدينسان مى گمارد خدا پليدى (گمراهى) را براى آنانكه ايمان نمى‌آورند (و توحيد و آيات خدا را تصديق نمى‌كنند) (١٢٥)
و اين (بيان كه در آيه قبلى گذشت) راه پروردگار تست در حالى كه راست است حقا بيان كرديم آيات قرآن را براى گروهى كه پند پذيرند (١٢٦)
براى پندگيران سراى سلامت (از هر آفتى) نزد پروردگارشان است و خدا يار ايشان است به پاداش آن كردار نيك كه مى‌كردند (١٢٧)
و روزى كه خدا جمع خواهد كرد خلايق را همگى (گويد) اى گروه ديوان حقا فراوان گرفتيد (پيروان) از آدميان و گويند پيروان ديوان از آدميان پروردگار ما بهره مند گرديد بعضى از ما به بعضى از ما و به برخوردارى رسيديم به آن مدتى كه مقرر كرده‌اى براى ما خدا گويد آتش جايگاه شماست در حالى كه جاويد باشيد در آتش مگر آنچه خواهد خدا (كه نجاتشان دهد) زيرا پروردگارت درست كردار داناست (١٢٨)
و بدينسان برمى‌گماريم برخى از ستمكاران را بر برخى ديگر بجرم آن كارهائى كه پيوسته بدست مى‌آوردند (١٢٩)
اى گروه ديوان و آدميان آيا نيامد به سوى شما فرستادگانى از جنس شما كه بخوانند بر شما آيه‌هاى كتاب مرا و بترسانند شما را از ديدن (عذاب) اين روزتان (كه رستخيز است) همگى گويند گواهى مى‌دهيم بزيان خويشتن و فريفته كرده بود ايشان را زندگانى دنيا (و بكفر خويش اقرار نمى‌كردند و چون به عرصه محشر آمدند) گواهى دادند بزيان خويشتن كه كافر بودند (١٣٠)
اين (فرستادن پيمبران) براى آنست كه نبود سنت پروردگار تو نابود كننده مردم دهكده‌ها به ستمى در حاليكه مردم آنها غافل باشند (٣١)