حلال شد براى شما (خواه محل باشيد خواه محرم) شكار دريا و خوردن آن از نظر برخوردارى شما و نيز رهگذرها (كه توشه خود سازند) و حرام شده است براى شما شكار صحرا مادامى كه در (حال) احراميد و بترسيد از خدائى كه بسوى او محشور مى‌شويد شما (٩٦)
گردانيد خدا كعبه را كه خانه محترم است سبب قوام (دنيا و آخرت) مردم و (نيز) ماه حرام را و قربانى را و چهارپايان قلاده‌دار را (كه مى‌رانند تا در حج بكشند) آنچه گفتيم تا بدانيد آنكه خدا مى‌داند آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و آنكه خدا به همه چيز دانا است (٩٧)
بدانيد آنكه خدا سخت عقوبت كننده است و آنكه خدا آمرزگار و مهربان است (٩٨)
نيست بعهده رسول خدا مگر رسانيدن (احكام) و خدا مى‌داند آنچه را آشكار مى‌سازيد و آنچه را نهان مى‌داريد (٩٩)
(اى پيامبر) بگو مساوى نيست پليد و پاك و اگر چه بشگفت آورد ترا بسيارى پليد پس بترسيد از خدا (در حلال شمردن محرمات) اى خردمندان تا آنكه شما رستگار شويد (١٠٠)
اى آنانكه ايمان آورده‌ايد نپرسيد از چيزها (از مطالبى) كه اگر (جواب آن) آشكار شود براى شما بد حال مى‌كند شما را و اگر بپرسيد از آن چيزها هنگام فرود آمدن قرآن آشكار مى‌شود براى شما و عفو كرد خدا از آن سؤالها و خدا آمرزگار و بردبار است (١٠١)
به يقين پرسيدند از آن چيزها گروهى پيش از شما سپس گشتند به سبب آن سؤالها كافران (١٠٢)
قرار نداده است خدا (حرمت خوردن هيچ چيز را) از بحيره و نه سائبه و نه وصيله و نه حام (براى ترجمه و معانى اين الفاظ بحاشيه رجوع شود) و ليكن آنانكه كافر شدند مى‌بندند بر خدا دروغ را (كه تحريم را بدو نسبت مى‌دهند) و بيشتر ايشان به خرد در نمى‌يابند (١٠٣)