آن منافقان و كافرانى كه انتظار مى‌كشند (حال) شما را اگر باشد شما را پيروزى از نزد خدا گويند آيا ما نبوديم با شما (پس سهم ما را از غنيمت بدهيد) و اگر باشد كافران را بهره‌اى گويند آيا ما غالب نبوديم بر شما و آيا باز نداشتيم شما را از (آسيب) مؤمنان (پس با هم در غنيمت‌ها شريكيم) و خدا حكم مى‌كند ميان شما روز رستاخيز و هرگز قرار نداده است خدا براى كافران بزيان مؤمنان راهى (دستاويزى بطريق برهان) (١٤١)
البته منافقان (بخيال خود) نيرنگ مى‌زنند با خدا در حاليكه خدا نيرنگ (ايشان را تلافى) مى‌كند و چون برخيزند بنماز برخيزند در حاليكه كاهل باشند (نماز خود را) نشان مى‌دهند بمردم و ياد نمى‌كنند خدا را مگر اندكى (آن هم در حضور مردم) (١٤٢)
در حاليكه متردداند ميان ايمان و كفر نه (بطور كلى) با گروه مؤمنانند و نه با گروه كافران و هر كه را گمراه كند خدا (بعنوان مجازات) هرگز نيابى براى او راهى (بسوى حق) (١٤٣)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد زنهار نگيريد كافران را دوستان بغير از مؤمنان آيا مى‌خواهيد (از گرفتن كافران را دوست خود) اينكه قرار دهيد براى خدا بزيان خودتان دليلى روشن (١٤٤)
براستى كه منافقان در طبقه زيرين از دوزخند (پس عذابشان از كفار بيشتر خواهد شد) و هرگز نيابى براى ايشان يارى (١٤٥)
مگر آنانكه (از نفاق) توبه كنند و اصلاح كنند (آنچه فاسد شده) و چنگ آنند به (دين) خدا و خالص نمايند دينشان را براى خدا پس آن گروه (كه چنين كنند) با مؤمنانند و بزودى خواهد داد خدا به مؤمنان پاداشى بزرگ (١٤٦)
چه مى‌كند خدا بعذاب شما (چرا عذاب كند خدا شما را) اگر سپاسگزارى كنيد (به فرمانبردارى) و ايمان بياوريد و پيوسته خداوند سپاس پذير و مهربان است (١٤٧)