اشاره: بيش از هزار سال است كه مسجد مقدس جمكران ميعادگاه منتظران و سجده‌گاه مشتاقان كوى مهدى، عليه‌السلام، است. و هر شب چهارشنبه هزاران عاشق دلسوخته از گوشه و كنار ايران اسلامى و ديگر كشورها به اين مسجد رو مى‌آورند تا شايد نشانى از آن يار غايب از نظر بيايند.

به منظور فراهم آوردن امكان ارتباط گسترده‌تر خوانندگان موعود با مسجد شريف جمكران بر آن شديم كه در هر شماره صفحاتى را به اين مسجد اختصاص دهيم.

مطالبى كه در اين صفحات درج مى‌شود همگى توسط معاونت فرهنگى مسجد مقدس جمكران تهيه و تدوين شده و در اختيار علاقه‌مندان موعود قرار گرفته است.

مظهر جمال و جلال خدا

تلخيص متن سخنرانى حضرت آيةالله امامى كاشانى به مناسبت نيمه شعبان ١٤٢٠ در مسجد مقدس جمكران‌

بحث انتظار فرج در احاديث فراوان آمده است. سنى و شيعه اين مساله را مطرح كرده و هر يك احاديث‌بسيار مهمى در اين زمينه نقل كرده‌اند كه بنده به يكى دو تا از اين احاديث اشاره مى‌كنم.

يكى از آن احاديث عبارتست از اينكه:

لانتظار من الفرج‌

يعنى انتظار بخشى از ظهور امام عصر، عليه‌السلام، است‌يا انتظار مرحله‌اى از فرج امام زمان، عليه‌السلام، است. اين به چه معناست؟ اينكه اين قدر اهتمام براين امر شده است و انبياى سلف و كتابهاى آنها نظير تورات و انجيل و ... جامعه را منتظر ناجى دانسته‌اند و سفارش كرده‌اند كه به انتظار مصلح باشيد يعنى چه؟

گر چه مسيحيان مى‌گويند ما در انتظار مسيح هستيم و يهوديان در انتظار فردى به اسم ديگر هستند؛ اما بهرحال اينكه سفارش مى‌شود منتظر باشيد؛ اين خود يك مكتب است.

مكتب انتظار يعنى مكتب احياى دين، مكتب انتظار يعنى مكتب فرج، مكتبى كه جامعه را الهى مى‌كند. انتظار يعنى آماده بودن. زبان حال منتظر اين است كه من برخاسته‌ام و در انتظار هستم تا او بيايد، تا تمام افكارش را پياده كنيم. آماده شدن براى چنين هدفى بسيار مساله مهمى است.

در برخى از روايات ما هست كه انتظار فرج معرفت وجود مبارك امام عصر، عليه‌السلام، است. اگر آن حضرت را بدرستى شناختيم منتظر هستيم بنابراين به صرف اينكه بگوئيم و بشنويم و به عنوان جشن ميلاد سر و صدا برپا كنيم و كوچه و بازار را چراغانى كنيم و به اين امور اكتفا كنيم به ما منتظر و به عملمان انتظار نمى‌گويند. آيا انتظار به اين معنى كافى است‌يا انتظار يك فكر است‌يك روحيه خاصه پيدا كردن است؟ انتظار واقعى آنست كه افكار ما امام زمانى شود انديشه‌هاى ما الهى گردد در آنها يافت نشود مگر امورى كه با ملاكها و معيارهاى الهى مطابقت داشته باشد و چيزى برخلاف رضاى خدا و امام‌عصر، عليه‌السلام، در آن خطور ننمايد.

مناسب است كه كمى اين بحث را بيشتر مورد توجه قرار دهيم. در قرآن كريم در ضمن آياتى به اين حقيقت اشاره شده است كه آدم ابوالبشر مسجود ملائكه و محسود شيطان رجيم گشت. سؤال اين است كه چرا آدم مسجود ملائكه واقع شد؟ قرآن خود در پاسخ مى‌فرمايد: چون خداوند متعال براى آدم اسماء را تعليم كرد يعنى آدم خزانه اسماء الهى شد و اين اسماء عبارت از حقايق بودند؛