ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - «كيسانيه، محمد حنفيه و كوه رضوى»

با دعاى ندبه در پگاه جمعه‌

قسمت پنجم‌

على‌اكبر مهدى‌پور

«كيسانيه، محمد حنفيه و كوه رضوى»

اشاره: در قسمتهاى پيشين اين مقاله، سند دعاى ندبه و ناقلان آن مورد بررسى قرار گرفت و به برخى از پرسشهايى كه پيرامون اين دعا مطرح است، پاسخ داده شد.

در اين قسمت از اين مقاله، به اين پرسش مى پردازيم كه «آيا فرازهايى از دعاى ندبه از عقايد «كيسانيه» سرچشمه گرفته و با اعقتادات اماميه سازگار نيست؟!» براى اينكه مطلب كاملا روشن شود و شبهه ياد شده از ريشه و بن برطرف گردد، بايد پيرامون تاريخچه كيسانيه و اعتقادات آنان، توضيح مختصرى به محضر خوانندگان گرامى تقديم شود:

«كيسانيه» نام فرقه اى است كه در نيمه دوم قرن اول هجرى در ميان شيعيان پيدا شد و در حدود يك قرن ادامه يافت، سپس به طور كلى منقرض گرديد.

اين گروه به امامت جناب «محمد حنفيه» معتقد بودند و او را بعد از امير مؤمنان، امام حسن و امام حسين، عليهم السلام، چهارمين امام مى پنداشتند.

«محمد حنفيه» فرزند برومند اميرمؤمنان، عليه السلام، و مورد توجه خاص آن حضرت بود و شهرتش به «حنفيه» از اين جهت است كه مادرش «خوله» از قبيله «بنى حنيفه» بود، امير مؤمنان، عليه السلام، او را آزاد كرد، سپس به حباله نكاح خود درآورد.[١]

اميرمؤمنان به اين فرزند ارزشمند خود علاقه اى وافر داشت و درباره او سخنان تحسين آميزى فرموده، از جمله تعبير مشهور آن حضرت است كه فرمود:

ان المحامدة تابى ان يعصى الله.

محمدها اجازه نمى دهند كه به خدا نافرمانى شود.

راوى پرسيد: «محمدها كيانند؟». فرمود:

محمد بن جعفر، محمد بن ابى بكر، محمد بن ابى حذيفه و محمد بن‌