اسباب نزديك شدن فرج مولايمان حضرت صاحب‌الامر، عليهم‌السلام، را فراهم مى‌كند موجبات ارتباط مستمر و هميشگى ما با آن حجت الهى را فراهم آورده و جلوى ياس و نوميدى ما را در دوران طولانى غيبت مى‌گيرد.

بنابراين شايسته است كه همه منتظران امام عصر، عليه‌السلام، كه اميدوارند در اين زمانها شاهد ظهور آن حضرت باشند، بيش از پيش به دعا و توسل براى تعجيل فرج روى آورند و آتش سوزان سينه خود را با خنكاى دعاهاى دلنشينى همچون دعاى عهد، دعاى ندبه، زيارت آل‌ياسين و ديگر ادعيه و توسلات، آرامش بخشند. باشد تا خداوند رحمان بر همه ما ترحم كند و ظهور پربركت آن امام انس و جان را نزديك سازد.

سخن خويش را با بيان بخشى از دعاهايى كه مرحوم سيد بن طاووس آن را در «جمال الاسبوع» نقل كرده و مرحوم شيخ عباس قمى نيز آن را با عنوان «دعا در غيبت امام زمان، عليه‌السلام» در «مفاتيح‌الجنان» آورده است، به پايان مى‌بريم. با اميد به اينكه خداوند همه ما را در دوران غيبت ثابت‌قدم بدارد و از فتنه‌ها و آشوبهاى اين زمان حفظ كند.

اللهم فثبتنى على دينك و استعملنى بطاعتك و لين قلبى لولى امرك و عافنى مما امتحنت‌به خلقك و ثبتنى على طاعة ولى امرك الذى سترته عن خلقك و باذنك غاب عن بريتك و امرك ينتظر و انت العالم غير المعلم بالوقت الذى فيه صلاح امر وليك فى الاذن له باظهار امره و كشف سره فصبرنى على ذلك حتى لا احب تعجيل ما اخرت و لا تاخير ما عجلت و لا كشف ما سترت و لا البحث عما كتمت و لا انازعك فى تدبيرك و لا اقول لم و كيف و ما بال ولى الامر لا يظهر و قد امتلات الارض من الجور و افوض امورى كلها اليك.

خداوندا! بر دين خود پايدارم دار و مرا به طاعت‌خود وادار ساز. قلبم را براى ولى امرت نرم كن و مرا از آنچه آفريدگانت را با آن مى‌آزمايى معاف فرما و مرا به طاعت ولى امرت ثابت‌قدم بدار. همو كه از آفريدگانت نهانش داشتى و به اذن تو از ديده‌ها پنهان شد و فرمان تو را انتظار مى‌كشد.

تو دانايى به وقتى كه به صلاح ولى امر توست تا اجازه‌اش دهى امرش را آشكار كند و پرده (غيبت) اش را بردارد، بى‌آنكه تو را معلمى باشد. پس مرا بر اين امر شكيبا ساز تا دوست ندارم تعجيل در آنچه را كه تو به تاخير انداخته‌اى و تاخير در آنچه تو تعجيلش را خواسته‌اى و پرده برداشتن از آنچه تو پوشيده‌اش داشته‌اى و كاوش در آنچه تو نهانش داشته‌اى و به ستيز برنخيزم با تو در آنچه كه تدبير فرموده‌اى و نگويم: براى چه، چگونه و چرا ولى امر ظهور نمى‌كند، با اينكه زمين از ستم پر شده است؟ و همه كارهايم را به تو واگذارم.

پى‌نوشتها:

[١]. ر. ك: نگارنده، «نقش انتظار در پويايى جامعه اسلامى»، موعود، پيش‌شماره ٢، آذر ١٣٧٥؛ «چشم به راه حجت در آرزوى منجى»، موعود، ش ١٥، مرداد و شهريور ١٣٧٨.

[٢]. الكلينى، محمد بن يعقوب، الكافى، ج ١، ص ٥؛ النعمانى، محمد بن ابراهيم، الغيبة، ص ٢٩٤، ح ١٣؛ الطوسى، محمدبن الحسن، الغيبة، ص ٢٦١.

[٣]. الكلينى، محمدبن يعقوب، همان، ص ٣٦٩، ح ٦؛ النعمانى، محمد بن ابراهيم، همان، ص ٢٩٥، ح ١٤؛ الطوسى، محمدبن الحسن، همان، ص ٢٠٧.

[٤]. سوره اعراف (٧)، آيه ١٨٧.

[٥]. الصدوق، محمدبن على بن الحسين، كمال‌الدين و تمام‌النعمة، ج ٢، ص ٣٧٢.

[٦]. سوره زخرف (٤٣)، آيه ٦٦.

[٧]. المجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ٢٤، ص ١٦٤، ح ٤.

[٨]. همان، ج ٥٢، ص ١٧٦.

[٩]. النعمانى، محمد بن ابراهيم، همان، ص ٢٨٩، ج ٣؛ الطوسى، محمدبن الحسن، همان، ص ٢٦٢.

[١٠]. الكلينى، محمد بن يعقوب، همان، ص ٣٦٨، ح ٢؛ النعمانى، محمد بن ابراهيم، همان ص ١٩٧ و ١٩٨، ح ٨؛ الطوسى، محمدبن الحسن، همان، ص ٢٦٢.

[١١]. الصدوق، محمدبن على بن الحسين، كمال‌الدين و تمام‌النعمة، ج ٢، ص ٤٨٣، ح ٤؛ الطوسى، محمد بن الحسن، همان، ص ١٧٦.

[١٢]. المجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ١٠٢، ص ١١١.

[١٣]. ر. ك: المفيد، محمد بن محمد نعمان، الارشاد فى معرفة حجج الله على العباد، ص ٣٥٦- ٣٦١؛ الصدر، السيد محمد، تاريخ الغيبة الكبرى، ص ٤٤٢ به بعد.

[١٤]. المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٥٣، ص ١٧٧.