لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٨٠٤ - باب الفروض على الجوارح

فرمود كه اى جمعى كه به شرف ايمان مشرف شده‌ايد ركوع كنيد و سجود كنيد و عبادت كنيد پروردگار خود را و به جا آوريد خوبيها را تا شايد رستگار شويد، و در اخبار صحيحه وارد است كه مراد از آيه ركوع و سجود نماز است بلكه ظاهر آيه امر به نماز و زكاتست، و چون جزو اعظم نماز ركوع و سجود بود از جهة زيادتى اهتمام آن را مقدم داشت و عبادت از مجموع نماز است و اگر اعم باشد شامل نماز هست البته و مراد از و افعلوا الخير بحسب ظاهر زكاتست و اگر اعم مراد باشد شامل آن نيز هست پس حضرت فرمودند كه مراد از آيه خواه ركوع و سجود فقط باشد يا نماز باشد يا اعم اين فريضه‌ايست كه شامل جميع جوارح است چه در حال ركوع و سجود همه اعضا در كارند، بر پاهاى مى‌ايستد و دستها به زانوها مى‌نهد و چشم را به جايى كه فرموده است مى‌اندازد و پشت را راست مى‌كند و هم چنين در سجود.

و ديگر فرمودند كه به درستى كه اعضائى كه به آن سجود مى‌كنند مال حق سبحانه و تعالى است پس اين اعضا را مخصوص حق سبحانه و تعالى سازيد در سجده كردن و ديگرى را شريك خداوند خود مگردانيد پس حضرت فرمودند كه مراد از مساجد در اين آيه هفت عضويست كه در حالت سجود به زمين مى‌رسانند و آن رو و كف دستها و زانوها و انگشتهاى مهين هر دو پاست، و احاديث صحيحه گذشت كه مراد الهى از اين مساجد اين اعضاست و اهل بيت اعرفند به مراد الهى بلكه غير ايشان كسى عالم نيست مگر آن كه از ايشان اخذ نموده باشد.

و ديگر حق سبحانه و تعالى فرموده است كه شما نمى‌توانيد پوشانيدن افعال خود را از جوارحى كه فرداى قيامت بر شما گواهى خواهند داد گوش مى‌گويد كه شنيدم و چشم مى‌گويد كه ديدم و پوستهاى بدنهاى شما گويند