امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٩٧ - محمد على مجاهدى «پروانه»
محمد على مجاهدى «پروانه»
او با لقب شمس الدين كه در شعر پروانه تخلص مىكند، در سال ١٣٢٢ ه. ش در شهر قم ديده به جهان گشود. پروانه غير از مقالات ادبى كه در روزنامه ها و هفته نامه ها از او به چاپ رسيده و مىرسد، آثارى نيز تأليف كرده و همچنين در تدوين و تصحيح دواوين شعر فعاليت چشمگيرى داشته است.[١] از اوست در مدح و منقبت امام سجاد (ع) رهبر رهنوردان:
|
تو رهبر هرچه رهنوردى اى دوست |
توكعبهعشق هر چه مردى اى دوست |
|
|
گويند كه مثل چشم خود بيمارى |
باآنكهطبيبهر چهدردى اى دوست[٢] |
|
همچنين از اوست در بيان حالات امام سجاد (ع):
|
آگه چو شد از حالت بيمارى او |
دامان به كمر بست پى يارى او |
|
|
آهسته كنار بسترش زانو زد |
سرگرم شد آتش به پرستارى او![٣] |
|
[١] - سخنوران نامى معاصر ايران، برقعى، محمد باقر، نشر خرم، قم، ١٣٧٣، جلد ٢، ص ٧٦٥.
[٢] - بقيع، مجاهدى، محمدعلى، اسوه، تهران ١٣٧٦، ص ٤١٩.
[٣] - همان، ٤٨٣.