امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٨٢ - سيد محمد خسرونژاد «خسرو»
سيد محمد خسرونژاد «خسرو»
مرحوم سيد محمد خسرو نژاد فرزند سيد عبد اللّه در سال ١٣١١ ه. ش در مشهد مقدس به دنيا آمد تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود گذراند و سپس به پيشهى نجارى روى آورد و در ضمن كار توانست با ادامه تحصيل ديپلم ادبى را اخذ نمايد، سپس به استخدام هنرستان درآمد. وى در آغاز نوحه مىسرود و پس از آن تمايل به غزلسرايى پيدا نمود.[١]
|
دل سودا زده ام ناله و فرياد كند |
هر زمان ياد غم حضرت سجاد كند |
|
|
بىگمان اشكبه رخساره بريزد از چشم |
هر كه يادى ز غم آن شه عُبّاد كند |
|
|
بود در تاب و تب و بسته به زنجير ستم |
آنكه خلقى ز كرم، از ألَم آزاد كند |
|
|
به جز از شمر ستمگر نشنيدم دگرى |
با تن خسته كسى اين همه بيداد كند |
|
|
تن تبدار و اسيرى و غم و كوفه و شام |
واى اگر شكوه اين قوم بر اجداد كند |
|
|
خون ببارد ز دو ديده به غم مرگ پدر |
چون كه از واقعه كرب و بلا ياد كند |
|
|
غير زينب كه بود قافله سالار وفا |
كس نبودى كه بر آن غمزده امداد كند |
|
|
نتوان ماتم سجاد نوشتن «خسرو» |
دل اگر سنگ بود ناله و فرياد كند[٢] |
|
[١] - دانشنامهى شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم، محمد زاده، مرضيه، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، سازمان چاپ و انتشارات، تهران، ١٣٨٦، جلد ٢، ص ١٢٧٧.
[٢] - شبنم احساس( مناجات و سرودههايى درباره شش گوهر مدينه)، به كوشش: شجاعى، محمد، نشر مشعر، تهران، ١٣٨٤، جلد ١، ص ٣٧٩.