امام سجاد در آيينه شعر فارسى
(١)
سخن مجمع
١١ ص
(٢)
مقدمه
١٥ ص
(٣)
بخش اول
٢١ ص
(٤)
مجدالدين ابوالحسن كسايى مروزى
٢٢ ص
(٥)
بو على سينا (شيخ الرئيس)
٢٥ ص
(٦)
ناصر خسرو
٢٧ ص
(٧)
حسن بن محمود كاشى آملى
٣٠ ص
(٨)
عماد الدين نسيمى
٣٥ ص
(٩)
كمال الدين حسين خوارزمى «حسين»
٣٧ ص
(١٠)
محمد بن حسام خوسفى
٣٩ ص
(١١)
عبدالرحمن ابن نظام الدين
٤٢ ص
(١٢)
احمد ابن محمد متخلص به «جامى»
٤٢ ص
(١٣)
محمد بن يوسف اهلى شيرازى
٥٠ ص
(١٤)
محتشم كاشانى
٥٣ ص
(١٥)
محمدحسين نظيرى نيشابورى
٥٥ ص
(١٦)
ملاعبدالرزق فياض لاهيجى
٥٨ ص
(١٧)
محمد رفيع بن عبد الكريم درميانى «لامع»
٦٢ ص
(١٨)
واعظ قزوينى
٦٥ ص
(١٩)
ميرزا عبدالوهاب اصفهانى «نشاط»
٦٧ ص
(٢٠)
وصال شيرازى
٧١ ص
(٢١)
ميرزا حبيبالله شيرازى «قاآنى»
٧٤ ص
(٢٢)
ميرزا رحيم يغماى جندقى
٧٧ ص
(٢٣)
حاج ميرزا حسن اصفهانى، ملقب به صفى عليشاه
٨٠ ص
(٢٤)
داورى شيرازى يا ميرزا محمد داورى
٨٥ ص
(٢٥)
سروش اصفهانى
٨٨ ص
(٢٦)
سپهر كاشانى
٩١ ص
(٢٧)
عبدالجواد جودى خراسانى
٩٣ ص
(٢٨)
ميرزا محمدتقى حجه الاسلام «نيّر»
٩٦ ص
(٢٩)
احمد صفايى جندقى
١٠٦ ص
(٣٠)
ميرزا محمد محيط
١١٠ ص
(٣١)
عمان سامانى
١١٣ ص
(٣٢)
اديب الممالك فراهانى
١١٧ ص
(٣٣)
شيداى گراشى
١٢٠ ص
(٣٤)
ميرزا يحيى مدرس اصفهانى «بيدآبادى»
١٢٢ ص
(٣٥)
رفعت سمنانى
١٢٨ ص
(٣٦)
ميرزا محمد على نائينى «عبرت»
١٣٢ ص
(٣٧)
حاج شيخ محمد حسين غروى اصفهانى «مفتقر»
١٣٥ ص
(٣٨)
محمدحسين اصفهانى «صغير اصفهانى»
١٣٨ ص
(٣٩)
حاج ميرزا محمدمهدى محى الدين الهى قمشهاى
١٤١ ص
(٤٠)
شيخ محمّد جواد خراسانى «محولاتى»
١٤٨ ص
(٤١)
استاد جلال بقايى نايينى
١٥٢ ص
(٤٢)
بعد از پيروزى انقلاب اسلامى ايران
١٥٧ ص
(٤٣)
قاسم رسا
١٥٤ ص
(٤٤)
استاد على اكبر خوشدل تهرانى
١٥٩ ص
(٤٥)
طائى شميرانى
١٦٢ ص
(٤٦)
على سهرابى تويسركانى «صفا»
١٦٥ ص
(٤٧)
محمّد على مردانى
١٦٦ ص
(٤٨)
حبيب چايچيان «حسان»
١٦٩ ص
(٤٩)
حسين «فولادى» قمى
١٧٢ ص
(٥٠)
قاسم سرويها «سروى»
١٧٤ ص
(٥١)
محمد خليل مذنب
١٧٦ ص
(٥٢)
آيت الله حاج شيخ عبدالكريم محرابى ايروانى «نَجلى»
١٧٨ ص
(٥٣)
سيد محمد خسرونژاد «خسرو»
١٨٢ ص
(٥٤)
مرتضى اشترى اصفهانى
١٨٤ ص
(٥٥)
محمد حسين بهجت اردكانى «شفق»
١٨٧ ص
(٥٦)
استاد مصطفى قمشهاى «مژده»
١٩١ ص
(٥٧)
غلامرضا سازگار «ميثم»
١٩٢ ص
(٥٨)
سيد رضا مؤيد خراسانى
١٩٤ ص
(٥٩)
محمد على مجاهدى «پروانه»
١٩٧ ص
(٦٠)
نصرالله مردانى
١٩٨ ص
(٦١)
على انسانى
٢٠٠ ص
(٦٢)
غلامرضا شكوهى
٢٠٢ ص
(٦٣)
سلمان هراتى
٢٠٤ ص
(٦٤)
رضا اسماعيلى
٢٠٥ ص
(٦٥)
محمود تارى
٢٠٧ ص
(٦٦)
خليل شفيعى
٢٠٨ ص
(٦٧)
سيد ضياء الدين شفيعى
٢١٠ ص
(٦٨)
افشين علاء
٢١١ ص
(٦٩)
عبدالحسين رحمتى
٢١٣ ص
(٧٠)
منيژه درتوميان
٢١٤ ص
(٧١)
عباس چشامى
٢١٦ ص
(٧٢)
محمد فخارزاده
٢١٨ ص
(٧٣)
منيره هاشمى
٢٢٠ ص
(٧٤)
محمدتقى اكبرى
٢٢١ ص
(٧٥)
اعظم سعادتمند
٢٢٢ ص
(٧٦)
سيد على محمد نقيب
٢٢٣ ص
(٧٧)
محمدجواد غفورزاده
٢٢٤ ص
(٧٨)
سيد هاشم وفايى
٢٢٥ ص
(٧٩)
غلامرضا كاج
٢٢٨ ص
(٨٠)
منابع
٢٢٩ ص
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٢٠٧ - محمود تارى

محمود تارى‌

محمود تارى فرزند رحيم متخلص به «ياسر» در سال ١٣٣٩ ه. ش در تهران ديده به جهان گشوده شد. از محمود تارى تاكنون مجموعه اشعار گوناگونى به چاپ رسيده كه از جمله آن‌ها مى‌توان به: «ياس‌هاى تشنه لب»، «در آغوش زخم»، «داغ يك باغ لاله»، «خورشيد عالمتاب»، «محراب آفتاب»، «با داغ كربلا» اشاره كرد.[١]

از اوست در بيان زبان حال داغدار كربلا حضرت امام سجاد (ع):

داد روى ناقه‌ى عريان عدو مأوا مرا

مى‌برد منزل به منزل همره سرها مرا

داغ‌ها ديدم نيفتادم ز پا اما كنون‌

خلق با زخم زبان خود فكند از پا مرا

طايرى‌بودم‌كه بستند از جفا بال و پرم‌

از دوبالم‌خون‌چكد اما نشد پر، وا مرا

در اسارت‌جان‌خودرا داده‌بودم بى‌گمان‌

گر نبود امدادهاى زينب كبرى مرا

سرو بودم‌ليك در فصل خزان حادثه‌

زير بار غصه خم شد قامت رعنا مرا

روى من هجده شقايق ديده‌ام، كز داغشان‌

گَرد اندوه و عزا بنشست بر سيما مرا

«ياسر» از داغ جگر سوز شقايق‌هاى عشق‌

سينه شد صحراى ماتم، ديده چون دريا مرا[٢]


[١] - دانشنامه‌ى شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم، محمد زاده، مرضيه، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، سازمان چاپ و انتشارات، تهران، ١٣٨٦، جلد ٢، ص ١٥٦٠.

[٢] - همان، جلد ٢، ص ١٥٦١.