امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٩٢ - غلامرضا سازگار «ميثم»

اى جان گرفته با نفست پيكر دعا

وى آسمان چشم تو را اختر دعا

ذكر مقدس سحرت آيه‌هاى عشق‌

درّ سرشك نيمه شبت گرهر دعا

قلّاده محبت تو طوق بندگى‌

سجاده عبادت تو سنگر دعا

دريك‌شبت‌شكفته هزار آسمان نياز

وز يك‌دمت گشوده هزاران درِ دعا

اى دومين على و چهارم امام دين‌

بغضت تمام كفر و ولايت تمام دين‌

اى رشته ولاى تو حبل المتين عشق‌

تسبيح شامگاه تو صبح آفرين عشق‌

گفتار جانفزاى تو عين الحيوة جان‌

لب‌هاى‌روح‌بخش‌تو روح الأمين عشق‌

سرسبز كرده نخل بلند وصال را

خون‌حسين‌و اشك‌تو در سرزمين عشق‌

عشق‌شماست‌دين من و خواهم از خدا

روزى هزار بار بميرم به دين عشق‌

بى مهر تو نبود و نباشد سعادتى‌

از هيچ كس خدا نپذيرد عبادتى‌

بى مهر تو رياض نيايش ثمر نداشت‌

نخل بلند طاعت، جز شعله، بر نداشت‌