امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٠٦ - احمد صفايى جندقى

احمد صفايى جندقى‌

ميرزا احمد جندقى دومين فرزند يغماى جندقى در سال ١٢٣٥ ه. ق. متولد شد. پدرش يغما، وى را به نام و تخلّص ملّا احمد نراقى كه تخلّص «صفايى» داشت ناميد. وى جندق را به دور از جنجال مأمن و مسكن خود انتخاب كرد. اغلب اشعار صفايى داراى روح مذهبى و در مراثى اهل بيت عليهم السّلام است. مجموعه‌اى از مراثى وى كه در حدود ١٢٨ بند مى‌باشد و به اقتفاى محتشم كاشانى سروده در سال ١٣١٥ هجرى در تهران چاپ شده است. تركيب‌بند مراثى او از بهترين نوع شعر مراثى مى‌باشد. صفايى در ساختن «ماده تاريخ» نيز مهارت داشت. او در سال ١٣١٤ ه. ق. در قريه‌ى جندق وفات يافت.[١]

وى كه از شاعران غزل‌سرا و قطعه‌پرداز دوره قاجار است به سبب اعتقاد راسخ مذهبى از سوى پدرش به عنوان متولى موقوفات او معين شده است. ديوان اشعار او به كوشش سيد على آل‌داود تصحيح و توسط كتابخانه مجلس شوراى اسلامى به چاپ رسيده است. ديوان اشعار شامل بخش‌هاى زير است:

مقدمه مفصل در معرفى شاعر و نسخه‌هاى خطى ديوان او- بخش غزليات شامل ٤٠٥ غزل- انابت نامه- رباعيات انابيه- رباعيات عاشقانه- مراثى، مشتمل بر ١١٤ بند كه به اقتفاى محتشم كاشانى سروده است- نوحه‌ها- قطعات كه اكثر آنها در باب ماده تاريخ حوادث گوناگون است- فهرست لغات تازه، فهرست اعلام.[٢]

از اوست در بيان مظلوميت امام سجاد (ع):

[١] - دانشنامه‌ى شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم، محمد زاده، مرضيه، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، سازمان چاپ و انتشارات، تهران، ١٣٨٦، جلد ٢، ص ٩٧٢.

[٢] - ديوان صفائى جندقى، به تصحيح سيد على آل‌داود، ص ٤٩- ٥١.