امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٨١ - حاج ميرزا حسن اصفهانى، ملقب به صفى عليشاه

شد طبيب دردمندان يار عشق‌

بر سر بالين آن بيمار عشق‌

كأى طبيب دردهاى بى دوا

حال تو چون است؟ بر گو ماجرا

نك ز جا برخيز نبود وقت خواب‌

حق سلامت مى رساند گو جواب‌

اى على آورده ام از حق پيام‌

بر تو من تعد از تحيات و سلام‌

كأى عليل من تبارك بر تو باد

خلعت شاهى مبارك بر تو باد

مالك الملكى و سلطان وجود

مظهر من مظهر غيب و شهود

گردنت بود اى به قدرت شير من‌

در ازل زيبنده زنجير من‌

جز تو جانى را نبود اين حوصله‌

پس تبارك بر تو باد اين سلسله‌

چون پيام دوست بشنيد آن عليل‌

از زبان حق بدون جبرئيل‌

بر گشود او ديده حق بين خويش‌

ديد حق را بر سر بالين خويش‌

احمدى بر گشته از معراج قرب‌

مر على را هشته بر سر تاج قرب‌

شد عليل حق بلند از جايگاه‌

بوسه باران كرد خاك پاى شاه‌

گفت كأى درد غمت درمان من‌

اى فداى درد عشقت جان من‌

دردمندى اى خوشا بر حال او

كه تو پرسى از كرم احوال او

گر تو پرسى حال بيماران غم‌

بس گوارا باشد اين درد و الم‌

چون كه زنجير تو را من قابلم‌

زير اين زنجير خوش باشد دلم‌