خواجه سجاد چون شير نزار		گردن از زنجير سگساران فگار
مولوى باور ندارد اين مقال‌		كه بود مغلول دست ذو الجلال‌[١]
سلسله‌جنبان امر كاف و نون‌		چون شود در بند زنجيرى زبون؟
نى‌كه‌چشمى‌از رَمَد[٢] معلول نيست‌		نزد او دست خدا مغلول نيست‌
آن كه دستى نيست روى دست او[٣]		كى بود اين رشته‌ها پابست او؟
چون رضاى دوست زنجير است و دام‌		بايدش بردن به گردن تا به شام‌
چون كه جانِ خسته‌[٤] خوش دارد حبيب‌		فرض‌[٥] باشد جان سپردن بى‌طبيب‌
ور به ديرت مى‌كشد او از حجيز[٦]		رفت بايد بر هيون بى‌جهيز
كوفيان كردند با افسوس و وَيل‌[٧]		خون روان از ديده بر دامن چو سيل‌
جمله گفتند اى دريغ و اى فسوس‌		كى سزاى نيزه بودند اين رئوس؟
يا كجا بود اين اسيرى را حَرى‌[٨]		بانوان خاندان حيدرى‌
گفت سجاد آن امام راستين‌		اللّه اللّه اى گروه قاسطين‌[٩]
نه به خون ما سپاه انگيختن‌		نه ز ديده اشك ماتم ريختن‌
خود كُشيد و خود همى گرييد زار		عارتان باد اى گروه بد شِعار[١٠]
خواجه سجاد آن فخر كبار		همچو مصحف در كف كُفّار خوار
بر سِنان تابان سر شاه انام‌[١١]		چون ز جيب شامگه ماه تمام‌
شاميان بردند در بزم يزيد		دست‌بسته عترتِ شاه شهيد
خواجه سجاد در ذُلّ‌[١٢] قيود		چون مسيحا در كليساى يهود

[١] - براى نمونه، رجوع شود به مثنوى معنوى، دفتر چهارم، مستجاب شدن دعاى پادشاه در خلاص پسرش از جادوى كلبى، ابيات ٣١٦١ و ٣١٦٢.

[٢] - رمد: درد چشم.

[٣] - اشاره به آيه ١٠ سوره مباركه فتح:«... يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ...»،«... دست خدا بالاى دست آن‌هاست....»؛ در زيارت مخصوصه حضرت امير المؤمنين( ع) در مفاتيح الجنان آمده است:« اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و صلّ على عبدك و امينك الأوفى و عروتك الوثقى و يدك العليا و كلمتك الحسنى....»

[٤] - خسته: زخمى و مجروح.

[٥] - فرض: فرموده و واجب كرده خداى عز و جل بر بندگان.

[٦] - حجيز: حجاز.

[٧] - ويل: واى؛ كلمه افسوس است.

[٨] - حرى: سزاوار و لايق، شايسته.

[٩] - قاسطين: جمع قاسط به معنى جائر و ستمكار.

[١٠] - شعار: نشان و علامت.

[١١] - انام: مخلوقات.

[١٢] - ذلّ: خوارى، خضوع و انقياد.