امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١١٨ - اديب الممالك فراهانى
ستودنى او را در خلق آثار ماندگار و بديع در قالب هاى مختلف شعرى نشان مى دهد.
وى در سال ١٣٣٥ ه. ق به سكته ناقص دچار شد و به سال ١٣٣٦ ه. ق پس از يك سال دست و پنجه نرم كردن با عوارض ناشى از اين بيمارى، در آستانه ٥٩ سالگى بدرود حيات گفت و جنازه او در شهر رى و در جوار مزار نوارنى امام زاده عبدالعظيم حسنى (ع) به خاك سپرده شد.[١]
او در تركيببندى عاشورايى به امام سجاد (ع) چنين اشاره كرده است:
|
آن خسته عليل كه با بند آهنين |
بردند گه پياده و گاهى سواره اش[٢] |
|
***
وى در قصيده اى كه به مناسبت روز تولد حضرت صاحب الزمان (عج) سروده درباره امام سجاد (ع) چنين مى گويد:
|
قائمآل محمد (ص) كهدراقليم شهود |
وارث مسند و تاج على عمران است |
|
***
|
شرفشاه زنان مادر سجاد از اوست |
زانكهاو را شرفاز نسلشهمردان است[٣] |
|
***
همچنين در قصيده زيبايى كه به مناسبت تولد امام حسين (ع) سروده در باره سيد الساجدين چنين مى سرايد:
|
ببين سجاد را در بند دشمن |
چو مرغى پاى بسته در سلاسل[٤] |
|
[١] - مجاهدى( پروانه)، محمد على، سيرى در قلمرو شعر نبوى، معاونب امور فرهنگى مجمع جهانى اهل بيت( ع)، قم، ١٣٨٧. ص ٨١٠- ٨١١.
[٢] - ديوان اشعار اديب الممالك فراهانى، دُرج، كتابخانه الكترونيكى، تركيب بندها، تركيب بند عاشورايى.
[٣] - ديوان اشعار اديب الممالك فراهانى، دُرج، كتابخانه الكترونيكى، قصايد.
[٤] - همان.