امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٢٠ - شيداى گراشى

شيداى گراشى‌

نامش محمد جعفر خان تخلص شعرى‌اش «شيدا» ملقب به مقتدر الممالك كه در سال ١٢٩٦ ه. ق در گراش لارستان واقع در استان فارس به دنيا آمد و در سن ٤٢ سالگى در جريان يك جنگ محلى به سال ١٣٣٨ ه. ق در بلوك صحراى باغ لارستان كشته شد. نام پدرش حاج رستم خان گراشى و نام نيايش فتحعلى خان گراشى، بيگلر بيگى لارستان و بنادر بوده است.

وى داراى طبع توانا و روانى بوده و در انواع قالب‌هاى شعرى طبع‌آزمايى مى‌كرده ولى به سرودن غزل علاقه بيشترى داشته است و غزليات پرشور او از بخش‌هاى خواندنى ديوان اوست. وى با پيروى از سبك عراقى و شيوه بيانى ساده و عارى از غموضى كه داشته، موفق به آفرينش آثارى شده است كه مطالعه آنها براى اهل ادب مغتنم مى‌باشد.[١] وى مرثيه اى عاشورايى به سبك قاآنى سروده و در آن به حضرت امام سجاد (ع) نيز اشاره كرده و چنين مى سرايد:

[١] - كاروان شعر عاشورا، مجاهدى، محمد على، زمزم هدايت، قم، ١٣٨٦، جلد ١، ص ٤٨٦- ٤٨٧.