امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٩١ - استاد مصطفى قمشهاى «مژده»
استاد مصطفى قمشهاى «مژده»
مصطفى قمشهاى، فرزند عباس، كه تخلص مژده را در شعر برگزيد، در سال ١٣١٣ هجرى شمسى در تهران ديده به جهان گشود.[١] وى در رابطه با مصيبتى كه امام سجاد (ع) در كربلا و بعد از جريان كربلا ديد مضامينى را انتخاب كرده و در غزلى اندوهگين اوج اين مصائب را بيان مىكند. در اين مجال اندك به پارهاى از تراوشات درونى او در اين باره اشارتى گذرا داريم.
|
تنها نهخونبهداغ پدر از بصر گريست |
هرجا كه آب ديد به ياد پدر گريست |
|
|
چون ديد گوسفند ذبيحى به هر كجا |
آهىكشيدو سختز سوزجگر گريست |
|
|
از داغ جانگداز شهيدان كربلا |
هم در حضرگريستو همدر سفر گريست |
|
|
با ياد تشنه كام شهيد لب فرات |
از صبحتابه شامز شب تا سحر گريست |
|
|
چون شمع در مصيبت ياران خويشتن |
هرجا نشتسوختبه هر رهگذر گريست |
|
|
مژده! نديد همچو على چشم روزگار |
يكعمردرعزاى پدر چونپدر گريست[٢] |
|
[١] - سخنوران نامى معاصر ايران، برقعى، محمد باقر، نشر خرم، قم، ١٣٧٣، جلد ٥، ص ٣٢٥٧.
[٢] - من ميگويم شما بگرييد( مراثى عاشورايى)، به كوشش قزوه، عليرضا، سوره مهر، تهران ١٣٨٨، ص ٢٢٦.