امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٩٤ - سيد رضا مؤيد خراسانى
سيد رضا مؤيد خراسانى
سيد رضا مؤيد، فرزند سيد محمّد، در سال ١٣٢١ هجرى شمسى در شهر مشهد در خانوادهاى مذهبى و علاقهمند به امور دينى ديده به جهان گشود. ازآثار سيد رضا مويد مى توان به: گلهاى اشك، جلوههاى رسالت، نغمههاى ولايت، سفينههاى نور، چكامه عشق و ... اشاره كرد.[١]
وى با ارادت وافرى كه به اهل بيت (ع) دارد درباره امام سجاد (ع) نيز اشعارى سروده كه مورد نظر مضمون پردازان و عاشقان خاندان عصمت و طهارت بوده است. وى در يكى از غزلها كه ما نيز در اين مقال به آن اشاره كردهايم از زبان خود حضرت اوضاع بعد از كربلا و سفر به شام را توصيف كرده و همچنين از حضرت زينب (س) و مقام والاى ايشان كه همواره در كنار ايشان مونسى عطوف بوده تجليل كرده است:
|
لاله سرخ شهادت تن تبدار من است |
چشمهفيضخدا چشمگهربار من است |
|
|
حافظ خون و پيام شهداى ره دين |
لبدُربار من و ديده خون بار من است |
|
|
داغيكدشت شهيد و غميكخيل اسير |
اينهمه بار گران بر تن بيمار من است |
|
|
پاى در سلسله و دست به دامان وصال |
دشمناز بى خردى در پى آزار من است |
|
|
دشمنم بسته به زنجير ولى غافل از آن |
كه بر انداختن ريشه او كار من است |
|
|
تا براندازى بنياد ستم مى جنگم |
نطق كوبنده من هر پيكار من است |
|
[١] - سخنوران نامى معاصر ايران، برقعى، محمد باقر، نشر خرم، قم، ١٣٧٣، جلد ٥، ص ٣٤٢٨.